Wybory parlamentarne we Włoszech w 2018 roku


Wybory parlamentarne we Włoszech w 2018 roku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wybory parlamentarne we Włoszech w 2018 roku odbyły się 4 marca 2018. W ich wyniku wybranych zostało 630 członków Izby Deputowanych i 315 członków Senatu XVIII kadencji.

Spis treści

Podłoże | edytuj kod

Decyzję w sprawie terminu wyborów na mocy artykułu 60 konstytucji[1] z dnia 22 grudnia 1947 podjął prezydent Sergio Mattarella zaraz po rozwiązaniu parlamentu w dniu 28 grudnia 2017[2].

Kampania wyborcza | edytuj kod

Pierwszą fazę kampanii wyborczej naznaczyło noworoczne orędzie prezydenta Mattarellego, w którym zaznaczył, że partie polityczne mają obowiązek przedstawiania „realistycznych programów”[3].

Hasła wyborcze | edytuj kod

Debaty wyborcze | edytuj kod

Inaczej niż w wielu innych krajach zachodnich, we Włoszech debaty wyborcze między liderami partii nie są tak powszechne przed wyborami parlamentarnymi[26]; w rzeczywistości ostatnia debata między dwoma głównymi kandydatami do stanowiska premiera Silvio Berlusconim i Romano Prodim odbyła się w 2006 roku[27]. W ostatnich latach, z kilkoma wyjątkami, prawie każdy główny przywódca polityczny odmawiał udziału w debacie wyborczej z innymi kandydatami, preferując wywiady z gospodarzami programów telewizyjnych i dziennikarzami[28][29][30].

Nowe prawo wyborcze | edytuj kod

W wyniku referendum konstytucyjnego z 2016 roku i dwóch różnych wyroków Trybunału Konstytucyjnego prawa wyborcze do dwóch izb włoskiego parlamentu nie były jednolite. W październiku 2017 roku PD, AP, FI, LN i mniejszości porozumiały się w sprawie nowego prawa wyborczego[31], które zostało zatwierdzone przez Izbę Deputowanych przy 375 głosach „za” i 215 „przeciw”[32] oraz Senacie stosunkiem głosów 214 "za" do 61 "przeciw"[33]. Reformie sprzeciwiały się M5S, MDP, SI, FdI i mniejsze partie.

Tak zwane Rosatellum bis, nazwane od Ettore Rosato (lider PD w Izbie Deputowanych), jest systemem mieszanym, 37% mandatów przydzielonych jest przy użyciu metody głosowania pierwszorzędnego, pozostałe 63% przy zastosowaniu metody Hare’a-Niemeyera, z jedną turą głosowania[34][35].

Komitety wyborcze | edytuj kod

Zestawienie koalicji i list partyjnych reprezentowanych w co najmniej połowie okręgów w wyborach do Izby Deputowanych i/lub Senatu Republiki[36].

Pozostałe komitety/listy wyborcze | edytuj kod

  • 10 Volte Meglio, lider: Andrea Dusi, obecna w 14 okręgach wyborczych tylko do Izby Deputowanych
  • Autodeterminatzione, lider: Anthony Muroni, obecna w okręgu wyborczym Sardynia do Izby Deputowanych i Senatu
  • Narodowy Blok Wolności, lider: Massimo Renato Lorenzo Mallucci de Mulucci, obecna w 5 okręgach wyborczych tylko do Izby Deputowanych
  • Chrześcijańska Demokracja, lider: Giovanni Angelo Fontana, obecna w okręgu wyborczym Lazio do Senatu
  • Destre Unite - Forconi, lider: Massimiliano Panero, obecna w 2 okręgach wyborczych do Senatu
  • Darmowe Loty do Włoch, obecna w okręgu zagranicznym (Ameryka Północna i Środkowa) tylko do Izby Deputowanych
  • Wielkie Południe (GS), lider: Marco Reguzzoni, obecna w 4 okręgach wyborczych do Izby Deputowanych i 2 okręgach wyborczych do Senatu
  • Włochy w Sercu, lider: Mauro Tiboni, obecna w okręgu wyborczym Lombardia 3 do Izby Deputowanych
  • Lista del Popolo per la Costituzione, lider: Antonio Ingroia, obecna w 9 okręgach wyborczych do Izby Deputowanych i 7 okręgach wyborczych do Senatu
  • Ruch Stowarzyszeniowy Włochów Zagranicą (MAIE), lider: Ricardo Merlo, obecny w okręgu zagranicznym (Ameryka Północna i Środkowa oraz Ameryka Południowa) do Izby Deputowanych i Senatu
  • Ruch Wolności, obecny w okręgu zagranicznym (Europa) do Izby Deputowanych i Senatu
  • Pakt dla Autonomii, lider: Massimo Moretuzzo, obecny w okręgu Friuli-Wenecja Julijska do Izby Deputowanych i Senatu
  • Per Tutti - Pour Tous - Pe Tcheut (lista łączy: Autonomie Liberté Participation Écologie + Stella Alpina + Pour Notre Vallée), obecna w okręgu Dolina Aosty do Senatu[37]
  • Rinascimento Mir, lider: Gerardo Meridio, obecna w okręgu Friuli-Wenecja Julijska do Izby Deputowanych i Senatu
  • Odpowiedź Obywatelska, obecna w okręgu Dolina Aosty do Izby Deputowanych i Senatu[38]
  • Jesteśmy (Siamo), lider: Dario Miedico, obecna w okręgu Friuli-Wenecja Julijska do Izby Deputowanych i Senatu
  • SMS - Stato Moderno Solidale, liderka: Silvana Arbia, obecna w okręgu Basilicata do Senatu
  • UNITA, obecna w okręgu zagranicznym (Ameryka Południowa) do Senatu
  • Południowoamerykańska Unia Włoskich Emigrantów (USEI), obecna w okręgu zagranicznym (Ameryka Południowa) do Senatu.

Frekwencja wyborcza | edytuj kod

Wyniki wyborów do Izby Deputowanych | edytuj kod

Ogólne wyniki | edytuj kod

Głosowanie proporcjonalne | edytuj kod

Głosowanie pierwszorzędne | edytuj kod

Głosowanie za granicą | edytuj kod

Dwunastu członków Izby Deputowanych wybieranych jest przez Włochów zamieszkałych za granicą. Dwaj członkowie są wybierani z Ameryki Północnej i Ameryki Środkowej (w tym większość Karaibów), czterech członków z Ameryki Południowej (w tym Trynidadu i Tobago), pięciu członków z Europy i jeden członek z reszty świata (Afryka, Azja, Oceania i Antarktyda). Wyborcy w tych regionach wybierają z list kandydatów i mogą również głosować preferencyjnie na poszczególnych kandydatów. Mandaty rozdzielane są za pomocą metody proporcjonalnej.

Prawo wyborcze pozwala stronom tworzyć różne koalicje na listach za granicą, w porównaniu do list we Włoszech; w rzeczywistości Forza Italia, Lega i Bracia Włoch utworzyli ujednoliconą listę w okręgach zagranicznych[39].

Wyniki wyborów do Senatu | edytuj kod

Ogólne wyniki | edytuj kod

Głosowanie proporcjonalne | edytuj kod

Głosowanie pierwszorzędne | edytuj kod

Głosowanie za granicą | edytuj kod

Tworzenie rządu | edytuj kod

Po ogłoszeniu wyników wyborów, zarówno Luigi Di Maio jak i Matteo Salvini oświadczyli, że muszą otrzymać od prezydenta Sergio Mattarelli zadanie utworzenia nowego gabinetu, ponieważ prowadzili odpowiednio największą partię i największą koalicję[40]. 5 marca Matteo Renzi ogłosił, że Partia Demokratyczna przechodzi do opozycji, a on zrezygnuje z funkcji lidera partii, gdy powstanie nowy gabinet[41].

Przypisy | edytuj kod

  1. Art. 60, Constitution of Italy (wł.). www.senato.it, 16 listopada 2016.
  2. Italy’s President Calls National Elections, as Country Grapples With Economic Pain (ang.). wsj.com, 28 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-28].
  3. Mattarella, il discorso di fine anno: “I partiti hanno il dovere di programmi realistici. Fiducia nei giovani al voto” (wł.). ilfattoquotidiano.it, 2017-12-31.
  4. Avanti, insieme
  5. Avanti, insieme. Mozione congressuale di Matteo Renzi
  6. Partecipa, Scegli, Cambia
  7. Partecipa, Scegli, Cambia anche in Europa con la consultazione pubblica sulla sicurezza alimentare
  8. Forza Italia lancia primo manifesto: onestà, esperienza, saggezza
  9. Coniato il primo manifesto di Forza Italia con lo slogan: "Onestà, Esperiezna, Saggezza"
  10. Prima gli italiani, Salvini invita Di Maio: “Vieni alla nostra manifestazione di Milano”
  11. Con il Governo Salvini, prima gli Italiani
  12. Grasso adotta lo slogan di Corbyn: «Per i molti, non per i pochi»
  13. Assemblea Liberi e Uguali: “Sinistra per i molti e non per i pochi”, Grasso si ispira a Corbyn
  14. Fratelli d'Italia: Il voto che unisce l'Italia
  15. Il voto che unisce l'Italia
  16. Più Europa – Con Emma Bonino
  17. Più a Europa, per un'Italia libera e democratica
  18. Comitati territoriali "Insieme è meglio!"
  19. Italia Europa Insieme
  20. Civica Popolare – Facebook
  21. Lorenzin presenta Civica Popolare: serve un vaccino contro l'incapacità e il populismo
  22. Le liste di movimento di Potere al Popolo!
  23. Potere al Popolo! – Noi ci stiamo, chi accetta la sfida?
  24. Simone Di Stefano – Vota più forte che puoi! Vota CasaPound!
  25. Il 4 Marzo vota più forte che puoi
  26. La tv orfana dei faccia a faccia, sarà una campagna elettorale senza duelli (wł.). lastampa.it, 2018-01-03.
  27. Prodi-Berlusconi, duello ad alta tensione (wł.). corriere.it, 2006-04-03.
  28. Di Maio annulla faccia a faccia con Renzi: non è più lui il leader (wł.). rainews.it, 2017-11-06.
  29. L'intervista a Luigi Di Maio, candidato premier del M5S (wł.). la7.it, 2018-01-16.
  30. QUINTA COLONNA - L'intervista: Matteo Renzi (wł.). video.mediaset.it.
  31. Il patto a quattro Pd-Ap-Lega-Fi regge. Primo ok al Rosatellum, ma da martedì in Aula entra nel mirino dei franchi tiratori (wł.). huffingtonpost.it, 2017-10-07.
  32. Rosatellum approvato alla Camera. Evitata la trappola dello scrutinio segreto. Via libera al salva-Verdini (wł.). repubblica.it, 2017-10-12.
  33. Il Rosatellum bis è legge dello Stato: via libera definitivo al Senato con 214 sì (wł.). repubblica.it, 2017-10-26.
  34. Rosatellum, come funziona la legge elettorale e cosa prevede (wł.). corriere.it, 2017-10-07.
  35. Rosatellum 2.0, tutti i rischi del nuovo Patto del Nazareno (wł.). ilsole24ore, 2017-09-21.
  36. Elezioni trasparenti (wł.). dait.interno.gov.it, 2018-02-24.
  37. Sorteggiato l'ordine dei candidati sulle schede di Camera e Senato per le prossime elezioni: solo il "Centro destra unito" si aggiudica lo stesso numero (wł.). 12vda.it, 2018-02-012.
  38. Sorteggiato l’ordine dei simboli nelle schede: in cima Pvu (Camera) e Per Tutti (Senato) (wł.). La Stampa, 2018-02-02.
  39. Elezioni, 'Salvini, Berlusconi, Meloni' e il tricolore, il simbolo del centro-destra per l'estero (wł.). affaritaliani.it, 21 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-21].
  40. Salvini: «La Lega guiderà governo». Di Maio: «Inizia Terza Repubblica» (wł.). ilsole24ore.com, 2018-03-05.
  41. Renzi: "Lascerò dopo nuovo governo. Pd all'opposizione". Ma è scontro nel partito: "Via subito". Orfini: "Percorso previsto dallo statuto" (wł.). Repubblica, 5 marca 2018. [dostęp 2018-03-05].
Na podstawie artykułu: "Wybory parlamentarne we Włoszech w 2018 roku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy