Wydrzyki


Wydrzyki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wydrzyki[13] (Stercorariidae) – monotypowa rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes).

Zasięg występowania | edytuj kod

Rodzina obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Ameryce, Antarktydzie i na Oceanie Południowym[14][15]

Morfologia | edytuj kod

Długość ciała 41–64 cm, rozpiętość skrzydeł 105–160 cm; masa ciała 230–2100 g (samice są większe i cięższe od samców)[14].

Systematyka | edytuj kod

Etymologia | edytuj kod

  • Stercorarius: łac. stercorarius – z gnoju, z łajna, od stercus, stercoris – gnój, łajno; wydrzyki ścigają inne ptaki morskie dopóki te nie wymiotują swojego jedzenia i dawniej brano wyplute jedzenie za odchody[16].
  • Catharacta: gr. καταρακτης kataraktēs lub καταρρακτης katarrhaktēs „nieznany drapieżny ptak morski” wspomniany przez Arystotelesa i Dionizego[16]. Gatunek typowy: Catharacta skua Brünnich, 1764.
  • Lestris: gr. λη̣στρις lēistris „piratka”, od λῃστηρ lēistēr, λῃστηρος lēistēros „pirat”, od ληις lēis „łup, grabież”[16]. Gatunek typowy: Larus parasiticus Linnaeus, 1758.
  • Labbus: opis na podstawie „Labbé” z Brissona w 1760 roku, od szw. nazwy Labbe lub Labb dla wydrzyka[16]. Nomen nudum.
  • Oceanus: w greckiej mitologii Oceanus (stgr. Ὠκεανός Ōkeanós, łac. Oceanus), był bogiem oceanów, mężem Tetydy i ojcem nimf[16]. Gatunek typowy: Larus parasiticus Linnaeus, 1758; młodszy homonim Oceanus Montfort, 1808 (Mollusca).
  • Catarracta: gr. καταρακτης kataraktēs lub καταρρακτης katarrhaktēs „nieznany drapieżny ptak morski” wspomniany przez Arystotelesa i Dionizego[16]. Gatunek typowy: Larus parasiticus Linnaeus, 1758.
  • Praedatrix: łac. praedatrix, praedatricis „łupieżczyni”, od praedator, praedatoris „łupieżca”, od praedari „grabować, plądrować”, od praeda „łup”[16]. Gatunek typowy: Larus parasiticus Linnaeus, 1758.
  • Coprotheres: gr. κοπρος kopros „kał, gnój”; -θηρας -thēras „łowca”, od θηραω thēraō „polować”, od θηρ thēr, θηρος thēros „bestia, zwierzę”[16]. Gatunek typowy: Lestris pomarinus Temminck, 1815
  • Atalolestris: gr. αταλος atalos „delikatny”; rodzaj Lestris Illiger, 1811[16]. Gatunek typowy: Stercorarius longicaudus Vieillot, 1819.

Podział systematyczny | edytuj kod

Do rodziny wydrzyków należy jeden rodzaj z następującymi gatunki[13]:

Przypisy | edytuj kod

  1. Stercorariidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b G.R. Gray: Hand-list of genera and species of birds, distinguishing those contained in the British Museum. Cz. 3. London: printed by order of the Trustees, 1871, s. 110. (ang.)
  3. M.T. Brünnich: Ornithologia borealis, sistens collectionem avium ex omnibus, Imperio danico subjectis, provinciis insulisque borealibus Hafniae factam, cum descriptionibus novarum, nominibus incolarum, locis natalium et icone. Hafniae: Kall & Godiche, 1764, s. 32. (łac.)
  4. J.K.W. Illiger: Prodromus systematis mammalium et avium: additis terminis zoographicis utriusque classis, eorumque versione germanica. Berolini: Sumptibus C. Salfeld, 1811, s. 272. (łac.)
  5. C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 72. (fr.)
  6. C.L. Koch: System der baierischen Zoologie: zum Gebrauch als Taschenbuch. Nürnberg: in Kommission bei der Steinischen Buchhandlung, 1816, s. 380. (niem.)
  7. W.E. Leach: Systematic catalogue of the specimens of the indigenous Mammalia and birds in the British Museum. London: Richard % Arthur Taylor, 1816, s. 39. (ang.)
  8. L.J.P. Vieillot: Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire. Paris: Deteville, libraire, rue Hautefeuille, 1816, s. 65. (fr.)
  9. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. v. (niem.)
  10. G.M. Mathews: The Birds of Australia. Cz. 2. London: H.F. & G. Witherby, 1912–1913, s. 500. (ang.)
  11. Stercorarius, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2014-03-02]
  12. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 6. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 149. (fr. • łac.)
  13. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Stercorariidae Gray,GR, 1870 - wydrzyki - Skuas/Jaegers (Wersja: 2016-11-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-05-13].
  14. a b R.W. Furness: Family Stercorariidae (Skuas). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 569–570. ISBN 84-87334-20-2. (ang.)
  15. D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Skuas and Jaegers (Stercorariidae), version 1.0.. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.sterco1.01. [dostęp 2020-05-12]. (ang.)
  16. a b c d e f g h i Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
Na podstawie artykułu: "Wydrzyki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy