Wydział Maszyn Roboczych i Transportu Politechniki Poznańskiej


Na mapach: 52°24′12″N 16°57′01″E/52,403333 16,950278

Wydział Inżynierii Transportu Politechniki Poznańskiej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Wydział Maszyn Roboczych i Transportu Politechniki Poznańskiej) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wydział Inżynierii Lądowej i Transportu Politechniki Poznańskiej – jeden z dziesięciu wydziałów Politechniki Poznańskiej. Jest jednym z najstarszych wydziałów Politechniki Poznańskiej, a jego siedziba znajduje się przy ul. Piotrowo 3 w Poznaniu.

Spis treści

Struktura | edytuj kod

  • Instytut Maszyn Roboczych i Pojazdów Samochodowych
  • Instytut Silników Spalinowych i Transportu
  • Katedra Techniki Cieplnej
  • Instytut Podstaw Konstrukcji Maszyn

Kierunki studiów | edytuj kod

  • Budownictwo,
  • Konstrukcja i Eksploatacja Środków Transportu (dawna Mechanika i Budowa Maszyn),
  • Lotnictwo i Kosmonautyka,
  • Transport.

Władze | edytuj kod

Dziekan: prof. dr hab. inż. Franciszek Tomaszewski
Prodziekan do spraw studenckich i kształcenia: dr. inż. Marlena Kucz
Prodziekan do spraw rozwoju i współpracy z zagranicą: dr hab. inż. Krzysztof Wisłocki, prof. nadzw.
Prodziekan do spraw studiów niestacjonarnych i zamiejscowych: dr inż. Wojciech Ratajczak

Historia | edytuj kod

Dnia 1 października 1953 roku powołano Wydział Mechanizacji Rolnictwa z trzema katedrami: Maszyn Rolniczych, Samochodów i Ciągników oraz Eksploatacji Samochodów i Ciągników. Początkowo kształcono tylko na poziomie inżynierskim. W roku 1959 wydział ukończyli pierwsi magistrzy inżynierowie na kierunku mechanika i budowa maszyn.

W następnych latach rozwój naukowy kadry oraz specyfika prowadzonych badań naukowych przyczyniły się do utworzenia nowych specjalności kształcenia. W 1967 roku wydział zmienił nazwę na Wydział Maszyn Roboczych i Pojazdów, i tworzyło go już dziesięć katedr.

W czerwcu 1969 roku wydział uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia doktora nauk technicznych w dziedzinie budowa i eksploatacja maszyn.

W roku akademicki 1969/1970 powstały: Instytut Maszyn Roboczych oraz Instytut Wysokoprężnych Silników Okrętowych i Kolejowych (od 1975 roku Instytut Techniki Cieplnej i Silników Spalinowych).

17 maja 1980 roku Wydział Maszyn Roboczych i Pojazdów uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego nauk technicznych.

W 1990 roku wydział uzyskał zgodę na powołanie nowego kierunku studiów – Transport.

Rok 1993 przyniósł zmiany organizacyjne sprowadzające się do powstania instytutów: Maszyn Roboczych i Pojazdów Samochodowych, Silników Spalinowych i Podstaw Konstrukcji Maszyn oraz Katedry Techniki Cieplnej.

Od 1 listopada 2000 roku wydział przyjął nową nazwę: Wydział Maszyn Roboczych i Transportu.

W 2003 roku z Instytutu Silników Spalinowych i Podstaw Konstrukcji Maszyn wyodrębniła się samodzielna Katedra Podstaw Konstrukcji Maszyn, a instytut zmienił nazwę na Instytut Silników Spalinowych i Transportu.

Od roku akademickiego 2018/2019 wydział nosi nazwę Wydział Inżynierii Transportu[1].

Od roku akademickiego 2019/2020 wydział nosi nazwę Wydział Inżynierii Lądowej i Transportu.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Wydział Inżynierii Transportu – O wydziale. [dostęp 2019-01-04].
Na podstawie artykułu: "Wydział Maszyn Roboczych i Transportu Politechniki Poznańskiej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy