Wykładnik adiabaty


Wykładnik adiabaty w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wykładnik adiabaty w termodynamice – bezwymiarowa wielkość równa stosunkowi ciepła właściwego w przemianie izobarycznej do ciepła właściwego w przemianie izochorycznej. Występuje jako parametr w prawie Poissona opisującym przemianę adiabatyczną gazu doskonałego.

Wykładnik adiabaty nazywany jest również współczynnikiem w równaniu Poissona lub kappą, od nazwy greckiej litery, którą jest najczęściej oznaczany.

Zgodnie z definicją

ϰ = C p C v , {\displaystyle \varkappa ={\frac {C_{p}}{C_{v}}},}

gdzie:

ϰ {\displaystyle \varkappa } – wykładnik adiabaty, C p {\displaystyle C_{p}} – ciepło właściwe w przemianie izobarycznej, C v {\displaystyle C_{v}} – ciepło właściwe w przemianie izochorycznej.

Zamiast ciepła właściwego może tu być użyte ciepło molowe, ponieważ dla danej substancji różnią się one o stały czynnik.

Przypisy | edytuj kod

  1. White, Frank M.: Fluid Mechanics 4th ed. McGraw Hill.
  2. Lange’s Handbook of Chemistry, 10th ed. page 1524.
Na podstawie artykułu: "Wykładnik adiabaty" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy