Wypalenie zawodowe


Wypalenie zawodowe w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wypalenie zawodowe, syndrom wypalenia zawodowego, burnout syndrom – występuje, gdy praca przestaje dawać satysfakcję, pracownik przestaje się rozwijać zawodowo, czuje się przepracowany i niezadowolony z wykonywanego zajęcia, które niegdyś sprawiało mu przyjemność.

Jest to wynik stresu występującego na skutek przepracowania. Występuje najczęściej w zawodach wymagających intensywnych kontaktów z ludźmi, wśród psychologów, pedagogów, spedytorów, lekarzy, kierowców autobusu, nauczycieli, pielęgniarek i innych. Osoby, które doznają syndromu wypalenia zawodowego, mogły być przedtem pracoholikami.

Spis treści

Składniki syndromu | edytuj kod

Według Christiny Maslach istnieją 3 składniki zawodowego wypalania się:

  1. emocjonalne wyczerpanie – uczucie pustki i odpływu sił wywołane nadmiernymi wymaganiami psychologicznymi i emocjonalnymi, jakie stawiała przed pracownikiem praca (bądź sam stawiał sobie takie nierealistyczne wymagania wobec własnych możliwości);
  2. depersonalizacja – poczucie bezduszności, bezosobowości, cyniczne patrzenie na innych ludzi, obniżenie wrażliwości wobec innych;
  3. obniżenie oceny własnych dokonań – poczucie marnowania czasu i wysiłku na swoim stanowisku pracy.

Narzędzia do mierzenia wypalenia zawodowego | edytuj kod

Obecnie w Polsce stosowane są dwa główne narzędzia do pomiaru wypalenia zawodowego.

  • MBI - Maslach Burnout Inventory - kwestionariusz Christiny Maslach [1]
  • LBQ Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego - kwestionariusz autorstwa Massimo Santinello [2]

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. KUL, Christiny Maslach koncepcja wypalenia zawodowego: etapy rozwoju [dostęp 2017-12-27] .
  2. Practest, Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego LBQ [dostęp 2017-12-27] .
Kontrola autorytatywna (zespół chorobowy):
Na podstawie artykułu: "Wypalenie zawodowe" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy