Wzgórza Opoczyńskie


Wzgórza Opoczyńskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wzgórza Opoczyńskie (342.12) – część Wyżyny Przedborskiej stanowiąca północno-zachodnią otoczkę Gór Świętokrzyskich. Jest położona na wschód od łuku Pilicy, znajdującego się pod Tomaszowem Mazowieckim. Główne miasta tego regionu to Opoczno i Końskie.

Wzgórza zbudowane są ze skał jurajskich, które tworzą tu dwie antykliny. Rozdziela je kredowa synklina. Na formy te nałożone są wzniesienia ostańcowe zbudowane ze żwiru. Utwory te pochodzą ze zlodowacenia środkowopolskiego.

W wapieniach jurajskich rozwijają się zjawiska krasowe. Powodują one powstawanie zapadlisk na powierzchni (kras zakryty). Na zachodnim krańcu regionu, w Tomaszowie Mazowieckim znajdują się obfite źródła krasowe nazywane Niebieskimi Źródłami.

Na Wzgórzach Opoczyńskich przeważają tereny rolnicze. Obszary leśne występują na obrzeżach regionu.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Zofia Alexandrowicz, Elżbieta Bajkiewicz-Grabowska: Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12677-9.
Na podstawie artykułu: "Wzgórza Opoczyńskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy