XO-3 b


XO-3 b w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

XO-3 bciało niebieskie orbitujące wokół gwiazdy XO-3 (GSC 03727-01064) znajdującej się w gwiazdozbiorze Żyrafy i oddalonej o 260 ± 23 parseków od Ziemi[1], o nietypowych właściwościach. Jego odkrycie ogłoszono 30 maja 2007, a zostało ono odnalezione w ramach amerykańskiego projektu XO współfinansowanego przez NASA i Space Telescope Science Institute[2].

Spis treści

Odkrycie | edytuj kod

Obiekt XO-3 b został odkryty w ramach przedsięwzięcia XO zrzeszającego profesjonalnych i amatorskich astronomów. Do poszukiwania planet pozasłonecznych używają oni taniego teleskopu zbudowanego z powszechnie dostępnych części, jego głównymi elementami są dwa teleobiektywy o ogniskowej 200 mm, punkt obserwacyjny położony jest na szczycie hawajskiej góry Haleakalā[3]. Obiekt odkryty został metodą tranzytową. Oficjalne ogłoszenie odkrycia miało miejsce 30 maja 2007 na spotkaniu American Astronomical Society w Honolulu[2].

Charakterystyka | edytuj kod

Masa XO-3 b wynosi ok. 11,8 MJ, a promień 1,2 RJ[1]. Ciało to może być bardzo masywną planetą lub małym brązowym karłem; masa tego obiektu znajduje się blisko dolnej granicy powstawania brązowych karłów[2][4].

Orbita | edytuj kod

Niespotykana inklinacja orbity XO-3 b

Okres orbitalny XO-3 b wynosi ok. 3,19 dnia, półoś wielka 0,045 j.a., a ekscentryczność orbity 0,26[1]. Wysoka ekscentryczność orbity jest zaskakująca, biorąc pod uwagę masę obiektu i bliskość orbity do gwiazdy XO-3; w przypadku tego typu obiektów oczekuje się zazwyczaj orbit kołowych[2].

Szczególnie nietypowe jest duże nachylenie orbity do równika gwiazdy, wynoszące 70 ± 15°[1], co zostało zmierzone dzięki efektowi Rossitera-McLaughlina. Płaszczyzny orbit odkrywanych planet (łącznie z planetami Układu Słonecznego) z reguły zbliżone są do płaszczyzny równika gwiazd macierzystych[5], wiąże się to z przyjętym modelem powstawania planet. Wysoka ekscentryczność orbity XO-3 b oznacza, że obiekt ten powstał w inny sposób, albo że jego orbita została zmieniona w wyniku kolizji z innym masywnym obiektem[5], przeciwko czemu jednak świadczy brak grawitacyjnego „chybotania orbity” planety[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Christopher M. Johns-Krull et al.: XO-3b: A Massive Planet in an Eccentric Orbit Transiting an F5V Star (ang.). 2007-12-27. [dostęp 2008-09-23].
  2. a b c d B.J. Almond: XO-3b: Supersized planet or oasis in the 'brown dwarf desert'? (ang.). 30 maja 2007. [dostęp 23 września 2008].
  3. XO Project – Equipment (ang.). 2005-01-29. [dostęp 2016-01-15].
  4. Jeanna Bryner: Oddball Planet Puzzles Astronomers (ang.). 2007-05-30. [dostęp 2014-01-27].
  5. a b c Devin Powell: Planet's strange orbit points to planetary billiards (ang.). 2008-09-22. [dostęp 2014-01-27].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • XO-3 b w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)
Na podstawie artykułu: "XO-3 b" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy