Xinghua Cunjiang


Xinghua Cunjiang w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Xinghua Cunjiang (ur. 830924; chiń. 興化存獎, pinyin Xìnghuà Cúnjiǎng; kor. 흥화존장 Hŭnghwa Chonjang, jap. Kōke Zonshō, wiet. Hưng Hoá Tồn Tưởng) – chiński mistrz chan szkoły linji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Xinghua pochodził z Queli w prow. Shandong.

Jego pierwszym nauczycielem był mistrz chan Sansheng Huiran, uczeń mistrza Linjiego Yixuana. Następnie został uczniem mistrza chan Weifu Dajuego, także ucznia mistrza Linjiego. W klasztorze mistrza Weifu piastował stanowisko dyrektora (chiń. yuanzhu).

Po opuszczeniu mistrza Weifu, Xinghua udał się do samego mistrza Linjiego. Pod kierunkiem osiągnął oświecenie, chociaż o tym brzemiennym spotkaniu nie ma wzmanki ani w Jingde chuandeng lu ani w Tiansheng guangdeng lu. Xinghua jest zwykle identyfikowany z dyrektorem spraw klasztornych, który pojawia się w Linji lu.

Mistrz [Linji] powiedział do dyrektora spraw klasztornych Gdzie byłeś? Dyrektor powiedział Byłem w biurze dystryktu, aby sprzedać lepki ryż. Mistrz powiedział Czy sprzedałeś wszystko? Dyrektor powiedział Tak, sprzedałem wszystko. Mistrz wziął swój kij i narysował znak na ziemi przed nim i powiedział Czy możesz go także sprzedać? Dyrektor krzyknął. Mistrz uderzył go.

Po śmierci mistrza Linjiego, Xinghua pozostał w tym rejonie. Wojskowym gubernatorem w Zhenzhou (Hebei) był Wang Shaoyi, który od 857 r. aż do śmierci Linjiego w 866 r. wspierał mistrza. Zapewne z tej samej protekcji korzystał także i Xinghua.

Xinghua nauczał w Weizhou, w pobliżu Żółtej Rzeki niedaleko dzisiejszego miasta Jinan w prow. Shandong.

Reputacja mistrza w kręgach chanu, zwłaszcza związanych ze tradycją linji, była wysoka[1]. Jego spotkanie z cesarzem Zhuangzongiem (pan. 923926) zostało zapisane w Guangdeng lu. To spotkanie postawiło go w rzędzie Bodhidharmy i Huinenga. Z tą różnicą, że nauki zarówno Bodhidharmy jak i Huinenga nie zostały zrouzmiane przez cesarzy. Natomiast Xinghua zdobył cesarskie poparcie, ale równocześnie odrzucił imperialne zaszczyty, którymi został obdarzony[2]

Mistrz został obdarowany przez cesarza koniem, na którym wrócił do swojego klasztoru. Spadł jednak z niego i zranił sobie stopę. Xingua kazał zrobić kij do podpierania, aby mógł chodzić. Dyrektor klasztoru zrobił kij i przyniósł mistrzowi. Mistrz wziął kij i zaczął chodzić w kółko wokół budynku i pytał przy tym uczniów Czy mnie poznajecie? Mnisi odpowiedzieli Jakże mielibyśmy cię nierozpoznać? Mistrz powiedział Stopa mistrza Dharmy! On może mówić, ale nie może chodzić. Następnie mistrz wszedł do sali i polecił służącemu uderzyć w dzwon trzykrotnie i zgromadzić mnichów. Mistrz zwrócił się wtedy do mnichów Czy mnie poznajecie? Mnisi nie wiedzieli, co powiedzieć. Xinghua odrzucił swój kij i zmarł wyprostowany w pozycji medytacyjnej.

Znaczenie mistrza | edytuj kod

Mistrz Xinghua okazał się być głównym uczniem mistrza Linjiego. Chociaż wiadomo o jego życiu stosunkowo niewiele, to jeszcze za życia cieszył się bardzo dobrą reputacją i był ogólnie znany. Jego linia przekazu stała się główną linią przekazu i przetrwała do dnia dzisiejszego. Dotyczy to zarówno tradycji linji jaki i tradycji caodong.

Mistrz miał 5 oświeconych uczniów[3].

Jego postawa po spotkaniu z cesarzem i uzyskaniu jego przychylności w niczym się nie zmieniła. Pozostał klasycznym mnichem chanu, który – chociaż wysoko ceniony przez politycznych liderów – odrzucił wszystkie wynikające z tego korzyści. Pozostał czysty w swoich działaniach, zupełnie niepodatny na sławę i w żadnym wypadku nie promował siebie. W skuteczności działania w zewnętrznum świecie przewyższył zarówno Bodhidharmę, który został przez cesarza zesłany na wygnanie, gdy nie docenił sposobu budowania "dobrych zasług" przez niego[2] jak i Huinenga, który w ogóle nie pojawił się na dworze cesarskim, a tym samym skazał się na to, że stał się "niewidzialny". Xinghua spotkał się z cesarzem i okazał się w rozmowie niezwykle skuteczny i perswazyjny, równocześnie nie tracąc integralności i utrzymując nietkniętą niezależność. Tym samym wykazał nieskuteczność poprzedniego modelu obcowania z władzami politycznymi i stworzył nowy model.

Yanagida Seizan sugeruje także, że w łonie szkoły linji zarysowały się dwie tendencje związane z podejściem do słynnego okrzyku mistrza Linjiego. Pierwszą frakcją – która używała okrzyku ("he!") – przewodził Sansheng Huiran. Drugą frakcją – która była krytyczna wobec często niczym niezuzasadnionego jego użycia w nauczaniu – przewodził Xinghua.

Dzieła | edytuj kod

Sansheng i Xinghua są także głównymi autorami zbioru nauk mistrza Linjiego Linji lu.

Linia przekazu Dharmy | edytuj kod

Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

Przypisy | edytuj kod

  1. Albert Welter. Monks, Rulers, and Literati. Str. 195
  2. a b Tamże, str. 196
  3. Tamże, str. 190

Bibliografia | edytuj kod

  • Andy Ferguson: Zen's Chinese Heritage. Boston: Wisdom Publications, 2000, s. 201-203. ISBN 0-86171-163-7.
  • Albert Welter: The "Linji lu" and the Creation of Chan Orthodoxy. The Development of Chan's Records of Sayings Literature''. Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 399–401. ISBN 978-0-19-532957-5.
  • Albert Welter: Monks, Rulers, and Literati. The Political Ascendancy of Chan Buddhism. Oxford: Oxford University Press, 2006, s. 322. ISBN 0-19-517521-2.
Na podstawie artykułu: "Xinghua Cunjiang" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy