Yang Dong-i


Yang Dong-i w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Yang Dong-i (ur. 7 grudnia 1984) – południowokoreański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) występujący w wadze średniej, wcześniej w wadze ciężkiej. Walczył w DEEP i UFC.

Kariera MMA | edytuj kod

Karierę MMA rozpoczął 2 czerwca 2007 roku od wygrania turnieju WXF – North Jeolla MMA Championships. Tego samego roku stoczył dwa pojedynki na galach organizacji DEEP. Jego rywalami byli Japończycy: Junpei Hamada i Keigo Takamori. Obydwu pokonał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie.

24 sierpnia 2008 roku na gali Sengoku – Fourth Battle stoczył pojedynek z Pawłem Nastulą. Yang wygrał w kontrowersyjnych okolicznościach przez techniczny nokaut w drugiej rundzie.

W 2010 roku podpisał kontrakt z największą organizacją MMA na świecie – UFC. Pierwszą walkę w tej organizacji stoczył 23 października 2010 roku na UFC 121 przeciwko Chrisowi Camozzi; Koreańczyk przegrał przez niejednogłośną decyzją sędziów. 3 marca 2011 roku na UFC Live 3 wygrał przez techniczny nokaut w 2. rundzie z Robem Kimmonsem. 17 września 2011 roku na UFC – Fight Night 25 przegrał przez jednogłośną decyzję sędziów z Courtem McGee. 15 maja 2012 roku na UFC on Fuel TV 3 przegrał jednogłośną decyzją sędziów z Bradem Tavaresem. Po tej walce został zwolniony z UFC.

29 czerwca 2013 roku na gali Top FC: Original w swoim pierwszym pojedynku po zwolnieniu z UFC znokautował w drugiej rundzie swojego rodaka, Kim Jae-younga.


Lista walk w MMA | edytuj kod

11 zwycięstw – 3 porażki – 0 remisów – 0 no contest

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Yang Dong-i" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy