Złoty Lew


Złoty Lew w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Złoty Lew (wł. Leone d’oro) – główna nagroda filmowa przyznawana corocznie dla najlepszego filmu konkursowego na MFF w Wenecji. Nagroda została ustanowiona przez komitet organizacyjny festiwalu w 1949.

Od 1970 zaczęto na festiwalu przyznawać również Honorowego Złotego Lwa – nagrodę za całokształt twórczości, przeznaczoną dla wybitnych twórców kina światowego. Od 1974 Złote Lwy przyznaje się na Międzynarodowym Biennale Sztuki, a od 1978 - także na Międzynarodowym Biennale Architektury.

Spis treści

Historia nagrody | edytuj kod

Prekursorem Złotego Lwa w latach 1934-1942 był Puchar Mussoliniego (Coppa Mussolini), przyznawany dla najlepszego filmu włoskiego i zagranicznego[1]. Pod koniec wojny, w latach 1943-1945, festiwal nie odbywał się.

W latach 1946-1948 najważniejszą nagrodą festiwalu była Wenecka Międzynarodowa Nagroda Główna (Gran Premio Internazionale di Venezia). W 1949 zmieniono ją na Złotego Lwa Świętego Marka - nazwa ta funkcjonowała do 1953. Później był to już po prostu Złoty Lew. Od tamtej pory nagroda ma formę statuetki uskrzydlonego lwa, który odnosi się do flagi Republiki Weneckiej.

Przez całą dekadę, w latach 1969-1979, nagrody nie przyznawano. Według oficjalnej strony festiwalu, Złoty Lew dla radykalnego niemieckiego filmu eksperymentalnego Artyści pod kopułą cyrku: bezradni (1968) Alexandra Kluge oraz ogólna atmosfera roku 1968 spowodowały dziesięcioletnią przerwę w przyznawaniu nagrody, gdyż festiwal oskarżano o kontynuowanie faszystowskich tradycji[2].

Najwięcej filmów wyróżnionych Złotym Lwem pochodziło z Francji i Włoch (po 11 tytułów). Na drugim miejscu plasuje się kinematografia amerykańska (8 wygranych), a na trzecim - chińska (4). Czterokrotnie reżyserami filmów nagrodzonych były kobiety: Margarethe von Trotta, Agnès Varda, Mira Nair i Sofia Coppola. Jedynym filmem dokumentalnym, któremu udało się zdobyć Złotego Lwa jest Rzymska aureola (2013) Gianfranco Rosiego.

Jak dotychczas dwukrotnie otrzymali tę nagrodę polscy twórcy filmowi: Krzysztof Zanussi za Rok spokojnego słońca (1984) i Krzysztof Kieślowski za Trzy kolory. Niebieski (1993).

Lorenzo Vigas ze Złotym Lwem za film Z daleka (2015).

Laureaci Złotego Lwa | edytuj kod

*Pierwsza wygrana dla danego państwa.

Wielokrotni zwycięzcy | edytuj kod

Reżyserzy | edytuj kod

Jak dotychczas czterech reżyserów uhonorowano Złotym Lwem dwukrotnie. Do elitarnego grona podwójnych zwycięzców należą:

Kinematografie | edytuj kod

Zestawienie państw, których filmy zdobywały Złotego Lwa lub analogiczną Wenecką Międzynarodową Nagrodę Główną (Gran Premio Internazionale di Venezia), przyznawaną w latach 1946-1948, przedstawia się następująco:

Przypisy | edytuj kod

  1. The awards of the Venice Film Festival (ang.). [dostęp 5 listopada 2009].
  2. http://www.labiennale.org/en/cinema/history/the60s70s.html?back=true (ang.). [dostęp 5 listopada 2009].
Na podstawie artykułu: "Złoty Lew" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy