Złoty Niedźwiedź


Złoty Niedźwiedź w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Złoty Niedźwiedź (niem. Goldener Bär) – nagroda przyznawana przez jury konkursu głównego na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie dla najlepszego filmu w sekcji konkursowej. Przyznawana niemal nieustannie od 1951, jest jedną z najstarszych i najbardziej prestiżowych europejskich nagród filmowych.

Spis treści

Historia nagrody | edytuj kod

Nagrodę przyznano po raz pierwszy na zakończenie I edycji festiwalu w 1951. Niemieckie jury wyróżniło wtedy pięć filmów, rozróżniając ich odmienne gatunki (dramat, komedia, dokument, thriller, musical). Następnie w latach 1952-1955 zwycięzców wyłaniała festiwalowa publiczność. Od 1956, gdy berlińska impreza uzyskała oficjalną akredytację od FIAPF, Złotego Niedźwiedzia przyznaje niezmiennie międzynarodowe jury[1].

Nagroda przyznawana jest w formie statuetki przedstawiającej niedźwiedzia – symbol Berlina, który znajduje się we fladze i herbie miasta. Statuetka została zaprojektowana przez berlińską rzeźbiarkę Renée Sintenis (1888–1965).

Złoty Niedźwiedź przyznawany jest nie tylko dla filmów fabularnych. Dla filmów krótkometrażowych istnieje osobny konkurs i osobny Złoty Niedźwiedź. Każdego roku wybitni twórcy filmowi z całego świata otrzymują także Honorowego Złotego Niedźwiedzia za całokształt twórczości.

Statystyki | edytuj kod

Węgierka Ildikó Enyedi ze Złotym Niedźwiedziem za film Dusza i ciało (2017). Rumunka Adina Pintilie ze Złotym Niedźwiedziem za film Touch Me Not (2018). Izraelczyk Nadav Lapid ze Złotym Niedźwiedziem za film Synonimy (2019).

Najwięcej filmów wyróżnionych Złotym Niedźwiedziem pochodziło ze Stanów Zjednoczonych (14). Po siedem nagrodzonych tytułów reprezentowało kinematografię francuską, brytyjską i włoską. Sześć filmów, które zdobyły główną nagrodę festiwalu, wyreżyserowały kobiety: Márta Mészáros, Łarisa Szepitko, Jasmila Žbanić, Claudia Llosa, Ildikó Enyedi i Adina Pintilie. Wśród nagrodzonych filmów są dwa animowane (Kopciuszek, Spirited Away: W krainie bogów) oraz jeden dokumentalny (Fuocoammare. Ogień na morzu).

Jak dotychczas tylko jednemu reżyserowi udało się zdobyć Złotego Niedźwiedzia dwukrotnie. Tajwańczyk Ang Lee otrzymał tę nagrodę za filmy Przyjęcie weselne (1993) oraz Rozważna i romantyczna (1996). Co ciekawe, Ang Lee zdobył także dwukrotnie Złotego Lwa na MFF Wenecji oraz Oscara za najlepszą reżyserię.

Chociaż jak dotychczas żaden polski film nie zdobył Złotego Niedźwiedzia, wśród laureatów nagrody odnajdujemy nazwiska dwóch polskich reżyserów. Obydwaj twórcy, Roman Polański za film Matnia (1966) i Jerzy Skolimowski za Start (1967), wyróżnieni zostali za filmy nakręcone na emigracji (odpowiednio w Wielkiej Brytanii i Belgii).

Zestawienie państw, których filmy zdobyły Złotego Niedźwiedzia (stan na styczeń 2020), przedstawia się następująco:

Laureaci Złotego Niedźwiedzia | edytuj kod

*Pierwsza wygrana dla danego państwa.

Przypisy | edytuj kod

  1. Juries 1952: Audience Vote (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-04-07].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Złoty Niedźwiedź" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy