Zaburzenia psychoorganiczne


Zaburzenia psychoorganiczne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zaburzenia psychoorganiczne - zaburzenia funkcji psychicznych, wywołane uszkodzeniem mózgu.

Pojęcie "zaburzeń psychoorganicznych" jest terminem psychiatrycznym, znajdującym zastosowanie także w neurologii. Pojęcie zespołu psychoorganicznego (syndroma psychoorganicum) oznacza różne zaburzenia psychiczne których przyczyną są zmiany organiczne.

Przykładowe przyczyny zaburzeń organicznych | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Adam Bilikiewicz, Stanisław Pużyński, Jacek Wciórka, Janusz Rybakowski: Psychiatria.. T. 2. Wrocław: Urban & Parner, 2003. ISBN 83-87944-72-6.
  • Dawid Semple, Roger Smyth, Jonathan Burns, Rajan Darjee, Andrew McIntosh: Oksfordzki podręcznik psychiatrii. Lublin: Czelej, 2007. ISBN 978-83-60608-12-8.
  • ICD-10. V rozdział. Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD. Opisy kliniczne i wskazówki diagnostyczne.. Warszawa: Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne „Vesalius”, 2000. ISBN 83-85688-25-0.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Zaburzenia psychoorganiczne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy