Zadnia Tomkowa Igła


Zadnia Tomkowa Igła w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Tomkowe Igły po lewej stronie, w dole

Zadnia Tomkowa Igła (niem. Oberes Tomkow-Türmchen, słow. Zadná Tomkova ihla, węg. Hátsó-Tomko-tû[1]) – wybitna turnia w masywie Niżnich Rysów w Tatrach Polskich. Znajduje się w zachodniej grzędzie ich trzeciego w kolejności od południa wierzchołka (Zadnia Turnia w Niżnich Rysach, ok. 2410 m)[2]. Jest środkową z trzech Tomkowych Igieł. Od niżej położonej Skrajnej Tomkowej Igły oddziela ją Niżnia Tomkowa Przełączka, od wyższej części grzędy Wyżnia Tomkowa Przełączka[2]. Tomkowym Igłom i przełączkom między nimi nadano nazwę dla uczczenia wybitnego przewodnika tatrzańskiego Józefa Gąsienicę Tomkowego (1887 – ok. 1942)[3].

Z racji stosunkowo krótkiej drogi dojściowej jest popularnym celem wspinaczki skalnej. Poprowadzono w niej jedną drogę wspinaczkowąZachodnią grzędą przez Tomkowe Igły. Na szczyt Zadniej Tomkowej Igły wychodzi się z Wyżniej Tomkowej Przełączki. W zależności od wariantu wejście z przełączki na szczyt ma trudność III, IV lub V. Ze szczytu 20-metrowy zjazd na linie na przełączkę, lub zejście boczną grańką ku południowi, niżej pionową, płytową ścianą do żlebka opadającego z Wyżniej Tomkowej Przełączki (VI-)[2].

Pierwsze wejście na Zadnią Tomkową Igłę: Róża Drojecka, Maciej Zajączkowski i Wawrzyniec Żuławski 31 sierpnia 1935 r.[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [dostęp 2020-02-21] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24] .
  2. a b c d Władysław Cywiński, Rysy. Przewodnik szczegółowy, tom 9, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2001, ​ISBN 83-7104-027-X
  3. Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ​ISBN 83-7104-009-1
Na podstawie artykułu: "Zadnia Tomkowa Igła" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy