Zakon Maronicki Błogosławionej Maryi Dziewicy


Zakon Maronicki Błogosławionej Maryi Dziewicy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zakon Maronicki Błogosławionej Maryi Dziewicy (arab.: Ar-Rouhbanyat Al-Marounyat Liltoubawyat Mariam Al-Azra) lub Mariamicki Zakon Maronicki[1] (skrót: O.M.M.), pot. aleppini (halabici) albo mariamici – libańskie zgromadzenie zakonne założone w 1695 roku przez trzech młodych maronitów Gabriela Haoua, Abdallaha Qaraali i Jusufa al-Bitn jako Maronicki Zakon z Aleppo. Wielkim orędownikiem powstania zgromadzenia był patriarcha Stefan Douaihy z Ehden. W 1770 roku papież Klemens XIV zatwierdził Zakon Libańskich Maronitów, który wyodrębnił się ze zgromadzenia aleppinów. Siedziba zakonu znajduje się w Zuk Musbah, w Libanie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Mariam – arabska forma imienia Maryja.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zakon Maronicki Błogosławionej Maryi Dziewicy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy