Zakonnik


Zakonnik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zakonnik – człowiek, który wybrał życie w pewnej wspólnocie religijnej. Kapłana zakonnika często nazywa się ojcem (pater), a zakonników którzy nie są kapłanami nazywa się braćmi (frater).

Zakonnicy określani są formalnie jako „osoby konsekrowane”, „prowadzący życie konsekrowane”.

U kapucynów słowo „brat” często stosuje się również w odniesieniu do zakonników kapłanów.

W Kościele katolickim zakonnicy najczęściej składają trzy śluby: czystości (obejmujący m.in. zobowiązanie do życia w celibacie), ubóstwa i posłuszeństwa.

Zobacz też | edytuj kod

Religioznawstwo

Na podstawie artykułu: "Zakonnik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy