Zamek Hohenzollern


Na mapach: 48°19′23″N 8°58′04″E/48,323056 8,967778

Zamek Hohenzollern w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zamek Hohenzollern – siedziba niegdyś rządzącej niemieckiej dynastii Hohenzollernów ze Szwabii. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich, m.in.: Brandenburgii, Ansbach, Bayreuth, Prusach oraz w latach 1866-1947 w Rumunii, a od 1871 roku jako cesarze niemieccy.

Spis treści

Położenie geograficzne | edytuj kod

Zamek znajduje się w Badenii-Wirtembergii, na szczycie Góry Hohenzollern (855 m n.p.m.), w gwarze ludowej zwanej jeszcze dzisiaj Zollerberg lub w formie skróconej Zoller(n), między miastami Hechingen i Bisingen.

Pierwszy zamek | edytuj kod

Pierwszy średniowieczny zamek hrabiów Zollern był wspominany w 1267 r., choć prawdopodobnie pochodził z XI wieku. Zdobyty 15 maja 1423 r. przez przymierze szwabskich wolnych miast Rzeszy, po prawie jednorocznym oblężeniu został całkowicie zniszczony.

Drugi zamek | edytuj kod

Nowy zamek wybudowano w 1454 roku; w czasie wojny trzydziestoletniej został przebudowany na twierdzę. W 1634 roku zdobyty przez wojska Wirtembergii został tymczasowo zajęty. Po wojnie był głównie w posiadaniu Habsburgów, zanim został zajęty przez wojska francuskie podczas wojny o sukcesję austriacką w zimie 1744/45 r. Po zakończeniu ostatniej okupacji austriackiej w 1798 r. zamek popadł w ruinę i do początku XIX wieku był ruiną. Zachowała się tylko znaczna część kaplicy św. Michała.

Trzeci zamek | edytuj kod

Myśl o odbudowie zamku podjął książę i późniejszy król Fryderyk Wilhelm IV w 1819 r. Zamek w obecnej formie zaprojektował słynny berliński architekt Friedrich August Stüler, który jako student i uczeń Karla Friedricha Schinkla został mianowany w 1842 roku architektem króla.

Zamek Hohenzollernów jest przejawem romantycznego ducha tamtych czasów i uosabia ówczesny ideał średniowiecznego zamku rycerskiego. Pod tym względem jest przykładem historyzmu myśli budowlanej porównywalnym do zamku Neuschwanstein w Bawarii, jednak bez fantastyczno-teatralnego przepychu. Zamek jest wynikiem polityki reprezentacyjnej władców Prus, którzy chcieli widzieć zamek swoich przodków w okazałej formie.

Bibliografia | edytuj kod

  • RolfR. Bothe RolfR., Burg Hohenzollern. Von der mittelalterlichen Burg zum nationaldynastischen Denkmal im 19. Jahrhundert, Berlin: Mann, 1979, ISBN 3-7861-1148-0, OCLC 6981602 .
  • Patrick Glückler, Burg Hohenzollern. Kronjuwel der Schwäbischen Alb. Hechingen 2002, ​ISBN 3-925012-34-6​.
Na podstawie artykułu: "Zamek Hohenzollern" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy