Zasław (Zagórz)


Na mapach: 49°31′29″N 22°16′33″E/49,524722 22,275833

Zasław (Zagórz) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zasław (dawniej Zaosławie[1], Zasławie) – dawna wieś nad Osławą, obecnie część składowa Zagórza tworząca dwa osiedla administracyjne miasta: Zasław Bloki i Zasław za Torami.

Spis treści

Historia | edytuj kod

W XIX wieku obszary we wsi posiadała rodzina Łepkowskich.

W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej Zasławie był Karol Łępkowski[2]. Pod koniec XIX wieku właścicielem tabularnym dóbr we wsi był Maksymilian Łepkowski[3][4]. Na początku XX wieku Artur Goldhammer posiadał we wsi obszar 361,3 ha, a Karol Łepkowski 234,8[5][6].

W 1906 w Zasławiu rodzina Łepkowskich założyła cegielnię, w 1947 przejęła ją GS Samopomoc Chłopska, w 1955 Zakłady Przemysłu Terenowego w Sanoku, w 1974 Rzeszowskie Przedsiębiorstwo Ceramiki Budowlanej, a w latach 90. przedsiębiorcy prywatni.

W okresie II wojny światowej na terenie wsi znajdował się przejściowy obóz koncentracyjny dla ludności żydowskiej, w którym zginęło ponad 10 000 Żydów.

W latach 1972-1977 Zasław znajdował się w granicach administracyjnych "wielkiego" Sanoka jako osiedle.

W Zasławiu znajduje się Kościół dojazdowy pw. Miłosierdzia Bożego.

Zabytki | edytuj kod

Dwór rodu Zasławskich, obecnie w ruinie). W okresie II wojny światowej w konspirację zaangażowała się mieszkająca we dworze Olga Sulimirska, udzielając pomocy uciekinierom obozowym. W dworze były wytwarzane płótna do snopowiązałek, wata izolacyjna i działała tapicernia. W późniejszych latach działała tam Spółdzielnia Inwalidów „Spójnia” z Sanoka

Miejsca pamięci narodowej | edytuj kod

Tablica pamiątkowa w miejscu obozu Zwangsarbeitslager Zaslaw, na miejscu którego znajduje się obecnie zakład produkcyjny.

Dawne fortyfikacje | edytuj kod

Pozostałości po sowieckich bunkrach granicznych z II wojny światowej tzw. Linia Mołotowa.

Przemysł | edytuj kod

Na początku lat 50. w zabudowaniach byłej fabryki celulozy stworzono produkcję przyczep Sanockiej Fabryki Autobusów Autosan, później pod nazwą Zakład Budowy Przyczep i Naczep w Zasławiu. Był największym producentem przyczep w kraju oraz współpracował z włoską firmą „Piacenza”. W 1991 zakład został usamodzielniony w odrębną spółkę, a w 1994 podzielony na Zakład Przyczep i Naczep oraz Zakład Mechaniczny. Na terenie przemysłowym powstały inne podmioty, m. in. Zakład Usług Przemysłowych

Urodzeni w Zasławiu | edytuj kod

Obóz pracy i zagłady | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Adam Fastnacht: Zarys dziejów Sanoka. W: Księga pamiątkowa Gimnazjum Męskiego w Sanoku 1888-1958. Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1958, s. 20.
  2. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 257.
  3. Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 248.
  4. Obwieszczenie. „Gazeta Lwowska”, s. 10, Nr 264 z 19 listopada 1893. 
  5. Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
  6. Skorowidz powiatu sanockiego wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 24.

Bibliografia | edytuj kod

  • Zasław – dzielnica przemysłowa. W: Zbigniew Osenkowski: Zagórz nad Osławą. Z dziejów miasta i gminy. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2006, s. 127-136. ISBN 83-922799-6-4.
  • Miejscowości gminy Zagórz. Zasław. W: Zbigniew Osenkowski: Zagórz nad Osławą. Z dziejów miasta i gminy. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2006, s. 195-206. ISBN 83-922799-6-4.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zasław (Zagórz)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy