Zasada odpowiedniości


Zasada odpowiedniości w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zasada odpowiedniości (zasada korespondencji) – zasada dotycząca relacji pomiędzy dwiema teoriami fizycznymi, z których jedna jest uogólnieniem bądź rozszerzeniem drugiej, wcześniejszej (klasycznej) teorii. Termin zasada korespondencji jest używany w co najmniej dwóch znaczeniach:

  • Nowa teoria musi wyjaśniać wszystkie obserwacje wyjaśniane przez starą,
  • W pewnych warunkach równania teorii nowszej i ogólniejszej stają się identyczne z równaniami teorii starszej i szczególnej[1].

Zasada odpowiedniości dotyczy m.in. zależności pomiędzy następującymi teoriami:

Przykłady par teorii, które nie spełniają zasady korespondencji w ścisłym sensie, choć spełniają tę w szerszym sensie:

Zasadę korespondencji spełniają też niektóre teorie, które zostały odrzucone lub które nie zostały sprawdzone:

Przypisy | edytuj kod

  1. Heller i Pabjan 2014 ↓, s. 50–51.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Artykuły na Stanford Encyclopedia of Philosophy (ang.) [dostęp 2018-01-28]:

Na podstawie artykułu: "Zasada odpowiedniości" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy