Zastal Zielona Góra


Zastal Zielona Góra w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zastal Zielona Góra (ze względów sponsorskich występujący pod nazwą Zastal Enea BC Zielona Góra) – polski klub koszykarski założony w 1946. Występuje w Polskiej Lidze Koszykówki i VTB United League. Aktualny mistrz Polski.

Pięciokrotny zdobywca tytułu mistrza Polski (2013, 2015–2017 i 2020), dwukrotny triumfator Pucharu Polski (2015 i 2017) i dwukrotny zwycięzca Superpucharu Polski (2015 i 2020). Dwukrotny uczestnik rozgrywek Euroligi (2014 i 2016) i ćwierćfinalista Eurocupu (2016).

Właścicielem klubu jest Sportowa Spółka Akcyjna Grono z Zielonej Góry.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Początki klubu (1946–1984) | edytuj kod

Zielonogórski klub powstał w 1946 roku pod nazwą Klub Sportowy „Zieloni”. Początkowo występował w rozgrywkach poznańskiej klasy B, a po ich wygraniu i awansie grał w klasie A[5]. W kolejnych latach klub zmieniał nazwy najpierw na Wagmo, później na Stal, a w końcu zaczął występować jako Lechia Zielona Góra[6]. Jako Lechia klub zaczął regularnie występować w ówczesnej III lidze, rywalizując w początkach lat 60. XX wieku o awans do I ligi. Lechia była wówczas również czołowym zespołem w województwie. Dzięki reorganizacji dokonanej przez Polski Związek Koszykówki przed rozpoczęciem rozgrywek ligowych 1966/1967 zielonogórski klub zaczął grać w reaktywowanej II lidze (2. poziom rozgrywkowy, odpowiednik obecnej I ligi). Dwa sezony później Lechia przyjęła ostatecznie nazwę Zastal Zielona Góra[5].

Na drugim poziomie rozgrywkowym Zastal występował, z dwoma rocznymi przerwami, do końca sezonu 1983/1984, gdy zwyciężył w rozgrywkach na tym poziomie i awansował do najwyższej klasy rozgrywkowej. W tym czasie Zastal dwukrotnie na rok opuścił II ligą – miało to miejsce w sezonach 1972/1973 i 1979/1980. W ciągu 16 sezonów na tym poziomie rozgrywkowym zajmował miejsca od 5. (trzykrotnie: w sezonach 1968/1969, 1969/1970 i 1980/1981) do 9. (w sezonie 1978/1979), tylko dwukrotnie plasując się na pozycji spoza tego przedziału – w sezonie 1971/1972, gdy po zajęciu 11. miejsca spadł z ligi i w sezonie 1983/1984, gdy awansował do najwyższej ligi[7].

W sezonie 1983/1984 Zastal po raz pierwszy w historii swoich występów w II lidze w jednym sezonie odniósł więcej zwycięstw niż porażek w meczach ligowych, zwyciężając w sumie 29 z 36 spotkań[7]. W marcu 1984 roku w decydującym o awansie spotkaniu Zastal pokonał w zielonogórskiej hali Novity, przy nadkomplecie publiczności, Spójnię Stargard Szczeciński i po raz pierwszy w historii awansował do najwyższej klasy rozgrywkowej[8].

Gra w ekstraklasie. Spadek. Powrót (1984–2000) | edytuj kod

Zielonogórzanie w najwyższej klasie rozgrywkowej przez kilka sezonów walczyli w środku tabeli, dopiero w sezonie 1992/1993 otarli się o podium kończąc rozgrywki na czwartym miejscu (w walce o brązowy medal ulegając drużynie ASPRO Wrocław). W następnych sezonach drużyna nie odnosiła sukcesów, aż w 1996 roku spadła do II ligi, powracając dwa lata później, walcząc przez kolejne dwa sezony o utrzymanie.

Spadek. Gra w niższych ligach. Odbudowa (2000–2010) | edytuj kod

W sezonie 1999/2000 drużyna opuściła ekstraklasę, a w kolejnym (pierwszoligowym sezonie) została zdegradowana do grupy północnej II ligi, zajmując 15 miejsce (wyżej Zastal był tylko od również zdegradowanej wtedy Astorii Bydgoszcz). Problemy finansowe sprawiły, że Zastal po raz pierwszy w historii spadł do III ligi[9].

Dnia 23 lipca 2001 roku powołało do życia Sportową Spółkę Akcyjną Grono, która – po aprobacie PZKosz oraz porozumieniu z Klubem Sportowym Zastal – przejęła prawo do gry w II lidze koszykówki mężczyzn pod nazwą Zastal Zielona Góra[10]. W sezonie 2001/2002 drużyna powróciła do I ligi, w której rywalizowała przez kolejne osiem sezonów (trzykrotnie ocierała się o awans w 2006, 2007 i 2009).

W sezonie 2009/2010 zespół zajął 2 miejsce w rozgrywkach I ligi i awansował do PLK[11].

Powrót. Mistrzostwo i medale. Debiut w europejskich pucharach (od 2010) | edytuj kod

2010/2011 | edytuj kod

Sezon 2010/2011 był pierwszym sezonem po 10-letniej przerwie w ekstraklasowych występach klubu. Drużynę Zastalu czekała walka o utrzymanie w najwyższej lidze. Klub oparł krajową część składu na sześciu zawodnikach, którzy wywalczyli awans. W kadrze znaleźli się liderzy pierwszoligowej drużyny Marcin Chodkiewicz, Marcin Flieger, Jarosław Kalinowski, Grzegorz Kukiełka, Maciej Raczyński i Rafał Rajewicz. Nowymi polskimi koszykarzami, po których sięgnęło Grono SSA, byli Jakub Dłoniak i Tomasz Kęsicki[12]. Skład uzupełniono obcokrajowcami. Jako pierwszy w Winnym Grodzie pojawił się Serb Žarko Čomagić[13], później Trenton Marshall i Walter Hodge[14], który wkrótce stał się jedną z gwiazd ligi. Wreszcie, tuż przed inauguracją rozgrywek, skład uzupełnił Chris Burgess[15]. Drużyna prowadzona przez Tomasza Herkta rozpoczęła sezon od wygranej z obrońcą tytułu mistrzowskiego Asseco Prokomem[16], Siarką[17], PBG Basketem[18], Treflem[19] czy Anwilem[20]. Gra Zastalowców szybko zyskała też liczne grono sympatyków, a hala Centrum Rekreacyjno-Sportowego, w której zielonogórzanie rozgrywają mecze, wypełniała się do ostatniego miejsca przy okazji ich kolejnych ligowych występów. W połowie rudy zasadniczej Zastal zanotował spadek formy. Na serię porażek klub zareagował wzmocnieniami. Do składu dołączyli David Burgess oraz James Maye[21]. Zielonogórzanie znów zaczęli wygrywać i liczyć się w walce o play-off, jednak do samych play-offów nie weszli. Biało-zielonym zabrakło jednego zwycięstwa[22]. Zastal "wylądował" w dole tabeli i walczył o utrzymanie. Tomasz Jankowski, który w trakcie rozgrywek zastąpił Tomasza Herkta na stanowisku I trenera, przygotował Zastal do fazy play-out. Efektem tego była seria zwycięstw i dziewiąta lokata w tabeli[23]. Po pierwszym sezonie w Tauron Basket Lidze działaczom udało się zatrzymać w kadrze na kolejny rok lidera zespołu Waltera Hodge’a[24], a frekwencja na trybunach okazała się najwyższa w kraju: każdy mecz ligowy w Zielonej Górze obejrzał średnio prawie cztery tysiące widzów[25].

2011/2012 | edytuj kod

Kolejny sezon w ekstraklasie Zastal Zielona Góra rozpoczął od pożegnania z Amerykanami Jeffem Foote'em i Ryanem Wittmanem. Zarządcy klubu poszukiwali zastępstwa za tych zawodników. Wprost z USA zakontraktowali centra - Ganiego Lawala[26].

Sezon po raz kolejny zawodnicy rozpoczęli od wygranej - zwyciężyli w hali CRS z PBG Basketem Poznań z przewagą 14 punktów[27]. Potem przyszła kolej na 1-punktowe zwycięstwo we Wrocławiu ze Śląskiem[28]. Z początkiem grudnia zespół opuścił Gani Lawal, który - po zakończeniu lock-outu - wrócił do Stanów by szukać swojej szansy w NBA[29].

W połowie sezonu włodarze klubu zarządzili roszady na stanowisku pierwszego szkoleniowca - objął je serbski trener Mihailo Uvalin[30]. Tomasz Jankowski został jego asystentem.

Zastal pod wodzą nowego trenera wygrał pięć meczów z rzędu. Drużynę zatrzymał dopiero Trefl Sopot[31]. Sztab szkoleniowy pracował nad formą zawodników. Na wyniki nie trzeba było długo czekać - po meczu z Kotwicą Kołobrzeg Zastal awansował do pierwszej szóstki, co gwarantowało udział w fazie play-off[32].

W trakcie "szóstek" do drużyny wrócił Gani Lawal[33], który podczas nieobecności w Polsce grał w lidze chińskiej. Jednak Amerykanin nie zagrzał miejsca w drużynie na długo - po kilku tygodniach ponownie opuścił zespół[34].

W spotkaniach fazy play-off w Tauron Basket Lidze Zastalowcy "obronili" twierdzę CRS - żadnemu rywalowi nie pozwolili wygrać na swoim parkiecie. Do fazy pucharowej podopieczni Mihailo Uvalina przystąpili z czwartej lokaty. Oznaczało to ćwierćfinał pomiędzy Zieloną Górą a Słupskiem. W walce do trzech zwycięstw drużyny rozegrały maksymalną ilość pięciu spotkań. Piąty mecz - rozgrywany w Zielonej Górze - wygrali gospodarze[35]. Po raz pierwszy w historii zespołu Zastal awansował do półfinału Mistrzostw Polski[36].

W półfinale drużyna trafiła na zespół Asseco Prokomu Gdynia, obrońcę tytułu Mistrza Polski. Rozgrywki na tym etapie zakończyły się wygraną Gdynian 3:0[37].

Dla Zastalu nie był to jednak koniec sezonu - drużyna przystępowała do "małego finału", czyli walki o pierwszy w historii klubu medal. Przeciwnikiem Zielonogórzan był PGE Turów Zgorzelec. W serii do dwóch zwycięstw Zastal wygrał pierwsze spotkanie na własnym parkiecie[38]. Rywalizacja przeniosła się do Zgorzelca. Tam Turów zwyciężył z 26-punktową przewagą[39]. W walce do dwóch zwycięstw rozgrywki wróciły do Zielonej Góry. Trzeci mecz walki o brąz wygrała drużyna Zastalu wygrywając z PGE Turowem Zgorzelec 79:74[40]. Zdobyty brązowy medal był pierwszym medalem Mistrzostw Polski w historii zielonogórskiego basketu[41].

Drugi raz z rzędu na meczach zielonogórskiego klubu zanotowano najwyższą frekwencję spośród wszystkich klubów Tauron Basket Ligi. W hali CRS na każdym meczu zasiadały średnio 4 233 osoby[42]. Po zakończeniu sezonu Zastal dostał zaproszenie do gry w lidze VTB oraz rozgrywkach Eurocup. Zarząd klubu, nie mogąc zdecydować się na wybranie żadnej z opcji, postanowili zapytać o zdanie kibiców. W internetowej sondzie fani Zastalu opowiedzieli się za walką o Puchary Europy. Zarząd przystał do tej decyzji[43].

2012/2013 | edytuj kod

W kolejnym sezonie z "brązowego" składu w Zielonej Górze pozostał Piotr Stelmach[44], Kamil Chanas[45], Marcin Sroka[46] i Filip Matczak. Zarządcy klubu zatrzymali także rozgrywającego, lidera drużyny - Portorykańczyka Waltera Hodge'a[47]. Pomiędzy jednym a drugim sezonem zielonogórski klub zmienił swoją nazwę, a sponsorem tytularnym została firma Stelmet[48]. Do Stelmetu Zielona Góra dołączyli Adam Łapeta i Mantas Česnauskis[49], Miloš Lopičić[50], Rob Jones[51], Oliver Stević[52] i Quinton Hosley[53].

Stelmet Zielona Góra rozpoczął sezon od walki i wygranej z Energą Czarnymi Słupsk[54]. W listopadzie 2012 roku zielonogórski klub zadebiutował na europejskich parkietach. Pierwszym rywalem w ramach rozgrywek Eurocup był Unics Kazań. Zawodnicy Stelmetu Zielona Góra mimo porażki wzbudzili zainteresowanie środowiska koszykarskiego w Polsce i Europie[55]. Drużyna w ramach europejskich rozgrywek sprawiła niespodziankę wygrywając w następnych kolejkach z Panioniosem Ateny[56], Unicsem Kazań[57] czy BC Telenetem Oostende[58].

Pierwszy sezon drużyny w Europie nie zakończył się na pierwszym etapie. Zwycięstwa zapewniły Stelmetowi Zielona Góra awans do fazy Last 16[59]. W tym samym czasie w polskiej lidze zawodnicy zanotowali porażki z drużynami z dolnej części tabeli.

W listopadzie z Zielonej Góry do PGE Turowa Zgorzelec przeszedł Piotr Stelmach[60], w grudniu Filip Matczak zdecydował się na grę w I-ligowej Stali Ostrów Wlkp[61], w styczniu Adam Łapeta przeniósł się do Anwilu Włocławek[62], w lutym Rob Jones został nowym zawodnikiem AZS Koszalin[63]. Klub nie pozostawił jednak w składzie pustych miejsc. Na miejsce odchodzących zawodników kontraktował kolejnych - Dejana Borovnjaka[64], Łukasza Seweryna[65] i Zbigniewa Białka[66].

Zwycięstwo w Sevilli z drużyną Cajasol[67] czy też wygrana z Lokomotivem[68] sprawiły, że zawodnikami Stelmetu zaczęły interesować się silniejsze kluby z Europy.

Stelmet w polskiej lidze awansował do fazy "szóstek" a pod koniec marca zatrudnił Łukasza Koszarka podpisując z nim kontrakt do końca ówczesnego sezonu oraz na sezon 2013/2014[69]. Do drużyny wrócił także Filip Matczak, który zakończył sezon ze Stalą Ostrów Wlkp[70].

Stelmet Zielona Góra przystępował do play-offów z drugiego miejsca. Oznaczało to, iż rywalem zielonogórzan w ćwierćfinale tak jak w roku poprzednim będzie zespół Energi Czarnych Słupsk[71]. Podobnie jak rok wcześniej potrzeba było pięciu spotkań, by z tej pary wyłonić półfinalistę[72].

W półfinale biało-zieloni trafili na drużynę AZS Koszalin, która sensacyjnie wyeliminowała z walki o medale ubiegłorocznego wicemistrza - Trefl Sopot[73]. Zielonogórzanie nie pozwolili rywalom na ani jedno zwycięstwo. Po trzecim meczu w Koszalinie wraz z licznie przybyłymi kibicami cieszyli się z historycznego awansu do finału Mistrzostw Polski[74].

W finale Stelmet czekał na zwycięzcę pary PGE Turów Zgorzelec - Anwil Włocławek. Zgorzelczanie okazali się lepsi[75]. Finał - rozgrywany do czterech zwycięstw - należał do drużyny z Zielonej Góry. Biało-zieloni nie pozwolili rywalom na wygranie ani jednego spotkania[76]. Stelmet Zielona Góra - zespół, który powrócił do ekstraklasy zaledwie trzy sezony temu - zdobył złoty medal[77].

Widownia podczas tegorocznych rozgrywek po raz trzeci z rzędu najliczniej spośród kibiców ekstraligowych zespołów dopingowała zawodnikom w Zielonej Górze - mecze w hali CRS oglądało średnio 3 868 kibiców[78].

Mistrzostwo Polski zagwarantowało Stelmetowi Zielona Góra udział bez eliminacji w najbardziej prestiżowej lidze w Europie - w Eurolidze[79].

Sukcesy | edytuj kod

Maskotki Stelmetu i Tauron Basket Ligi (czerwiec 2014)
Krajowe
Międzynarodowe

Europejskie puchary | edytuj kod

Sezon 2012/2013 - Puchar Europy | edytuj kod

FAZA GRUPOWA - GRUPA F

    • Stelmet - Uniks Kazań 67:75
    • Panionios Ateny - Stelmet 70:76
    • Telenet Ostenda - Stelmet 80:74
    • Stelmet - Telenet Ostenda 85:61
    • Uniks Kazań - Stelmet 76:91
    • Stelmet - Panionios Ateny 84:85

TABELA

  • 1. Uniks 6 11
  • 2. Stelmet 6 9
  • --------------------------
  • 3. Telenet 6 8
  • 4. Panionios 6 8

LAST 16 - GRUPA K

TABELA


Sezon 2013/2014 - Euroliga | edytuj kod

FAZA GRUPOWA - GRUPA C

  • Stelmet - Bayern Monachium 73:94
    • Unicaja Malaga - Stelmet 101:68
    • Stelmet - Montepaschi Siena 73:65
    • Stelmet - Galatasaray Stambuł 75:78
    • Olympiacos Pireus - Stelmet 79:77
    • Bayern MonaSechium - Stelmet 71:78
    • Stelmet - Unicaja Malaga 67:84
    • Montepaschi Siena - Stelmet 60:59
    • Galatasaray Stambuł - Stelmet 76:57
    • Stelmet - Olympiacos Pireus 80:91

TABELA:

Sezon 2013/2014 - Puchar Europy | edytuj kod

FAZA GRUPOWA - GRUPA O

  • Stelmet - Uniks Kazań 72:77
  • Telenet Oostende - Stelmet 76:74
  • Valencia BC - Stelmet 90:53
  • Stelmet - Valencia BC 82:77
  • Uniks Kazań - Stelmet 82:64
  • Stelmet - Telenet Oostende 80:84

TABELA:

Sezon 2014/2015 - Puchar Europy

FAZA GRUPOWA - GRUPA F

  • Stelmet - Lokomotiw Kubań Krasnodar 78:97
  • PAOK Saloniki - Stelmet 85:66
  • Stelmet - Budućnost Podgorica 76:90
  • Pınar Karşıyaka - Stelmet 83:67
  • Stelmet - BK Ventspils 69:79
  • Lokomotiw Kubań Krasnodar - Stelmet 78:68
  • Stelmet - PAOK Saloniki 84:77
  • Budućnost Podgorica - Stelmet 100:85
  • Stelmet - Pınar Karşıyaka 71:69
  • BK Ventspils - Stelmet 51:58

TABELA:

Sezon 2015/2016 - Euroliga | edytuj kod

Grupa C | edytuj kod

Sezon 2015/2016 - Puchar Europy | edytuj kod

FAZA GRUPOWA - GRUPA L

1/8 finału | edytuj kod

Ćwierćfinał | edytuj kod

Hala | edytuj kod

Historia | edytuj kod

W latach 60. XX wieku Zastal swoje mecze domowe rozgrywał w hali sportowej położonej przy ulicy Chopina w Zielonej Górze[82], wybudowanej w 1930 roku[83]. Następnie klub przeniósł się do hali sportowej Novity[82], położonej przy ulicy Wyspiańskiego 10 w Zielonej Górze[84]. Obiekt ten mieścił niespełna 300 osób. Zastal grał w nim do momentu uzyskania awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej[85], rozgrywając w tym miejscu między innymi decydujące o awansie spotkanie ze Spójnią Stargard Szczeciński[8].

Po uzyskaniu promocji do ekstraklasy Zastal zaczął swoje domowe spotkania rozgrywać w hali sportowej w Drzonkowie, która mogła pomieścić maksymalnie około 1500 widzów[86]. Zielonogórski klub występował w Drzonkowie do marca 1992 roku. Wówczas to otwarto w Zielonej Górze nową halę sportową położoną przy ulicy Szafrana[87], także mogącą pomieścić maksymalnie około 1500 osób[82]. Swój pierwszy mecz w tym obiekcie Zastal rozegrał 7 marca 1992 przeciwko Stali Bobrek Bytom[88]. W hali przy ulicy Szafrana występował do końca sezonu 2009/2010[82], który zakończył się awansem do PLK. Następnie klub przeniósł się do świeżo wybudowanej hali przy ulicy Sulechowskiej, o pojemności 5000 miejsc.

Obecny obiekt | edytuj kod

Hala MOSiR  Osobny artykuł: Hala MOSiR w Zielonej Górze.

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

pogrubienie – oznacza zwycięzcę konkursu
NBL – mecz gwiazd PLK vs NBL rozgrywany w latach 2013–2014

PLK | edytuj kod

I liga | edytuj kod

Zawodnicy | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Koszykarze Zastalu Zielona Góra.

Zastrzeżone numery | edytuj kod

Obecny skład | edytuj kod

Stan na 30 września 2020, na podstawie[92].

Zastal Enea BC Zielona Góra Trener: Žan Tabak
Asystenci: Jakub Lewandowski • Arkadiusz Miłoszewski

Składy Zastalu na najwyższym szczeblu ligowym | edytuj kod

Uwzględniono tylko zawodników, którzy w barwach Zastalu wystąpili w przynajmniej jednym meczu ligowym (także tych, którzy w trakcie sezonu odeszli z klubu).

1984/1985 | edytuj kod

1985/1986 | edytuj kod

1986/1987 | edytuj kod

1987/1988 | edytuj kod

1988/1989 | edytuj kod

1989/1990 | edytuj kod

1990/1991 | edytuj kod

1991/1992 | edytuj kod

1992/1993 | edytuj kod

1993/1994 | edytuj kod

1994/1995 | edytuj kod

1995/1996 | edytuj kod

1998/1999 | edytuj kod

1999/2000 | edytuj kod

2010/2011 | edytuj kod

2011/2012 | edytuj kod

2012/2013 | edytuj kod

2013/2014 | edytuj kod

2014/2015 | edytuj kod

2015/2016 | edytuj kod

Koszykarze zagraniczni w barwach klubu | edytuj kod

Poniższe zestawienie uwzględnia wszystkich zawodników zagranicznych, którzy wystąpili w przynajmniej jednym spotkaniu ligi polskiej w barwach Zastalu Zielona Góra. Liczba meczów oznacza liczbę spotkań ligowych, w jakich zagrał dany zawodnik, niezależnie od poziomu ligowego, na którym w danym sezonie występował Zastal Zielona Góra. Lista nie uwzględnia koszykarzy posiadających również obywatelstwo innego kraju, a występujących w Polsce w rozgrywkach ligowych na polskiej licencji.

Stan na 27 sierpnia 2020.

Trenerzy i skład szkoleniowy | edytuj kod

Obecna kadra szkoleniowa | edytuj kod

Poniższa tabela przedstawia sztab szkoleniowy Zastalu Enea BC Zielona Góra na sezon 2020/2021 (dane aktualne na 27 sierpnia 2020)[4].

Dotychczasowi trenerzy | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy koszykarzy Zastalu Zielona Góra.

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. W rozgrywkach drużyn narodowych reprezentant Uzbekistanu.
  2. W rozgrywkach drużyn narodowych reprezentant Amerykańskich Wysp Dziewiczych.
  3. W rozgrywkach drużyn narodowych reprezentant Gruzji.
  4. W rozgrywkach drużyn narodowych reprezentant Bośni i Hercegowiny.

Przypisy | edytuj kod

  1. Zielonogórski koszykarski dzik to od teraz WsaDzik (pol.). zielonagora.sport.pl, 2013-09-17. [dostęp 2014-12-12].
  2. Dawid Borek: Biało-zieloni potwierdzą powrót na dobre tory? - zapowiedź meczu Stelmet Zielona Góra - Energa Czarni Słupsk (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2014-11-30. [dostęp 2014-12-12].
  3. a b c Kontakt (pol.). Stelmet Zielona Góra. [dostęp 2019-11-10].
  4. a b c STELMET ENEA BC. basketzg.pl. [dostęp 2019-11-10].
  5. a b Historia (pol.). basketzg.pl. [dostęp 2014-12-16].
  6. Liczby tygodnia. „Tydzień lubuski”. s. 9 (pol.). 
  7. a b Zastal Zielona Góra Statystyki drużyny w poszczególnych sezonach (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-16].
  8. a b Andrzej Tomasik: Z dziejów Zastalu: Bohaterowie pierwszego awansu (pol.). zielonagora.gazeta.pl, 2010-10-09. [dostęp 2014-12-16].
  9. Upaść żeby się podnieść, czyli wielki skok zielonogórskiej koszykówki - gazetalubuska.pl, www.gazetalubuska.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  10. http://www.kosz.sport24.pl/kluby/show/613
  11. http://www.kosz.sport24.pl/news/show/123202/i-liga/intermarche-dolacza-do-siarki
  12. Dłoniak nowym graczem Zastalu, Jankowski asystentem - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  13. Mieć swój wkład w sukces - wywiad z Żarko Comagiciem, nowym skrzydłowym Zastalu Zielona Góra - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  14. Walter Hodge i Trenton Marshall w składzie Zastalu Zielona Góra - gazetalubuska.pl, www.gazetalubuska.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  15. Chris Burgess zagra w Zastalu (sport.tvp.pl), sport.tvp.pl [dostęp 2017-11-27] .
  16. Niespodziewana porażka Asseco Prokom z beniaminkiem - Sport - polskieradio.pl, www.polskieradio.pl [dostęp 2017-11-27] .
  17. Zastal - Siarka: Rewanż za I ligę, www.plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  18. PBG Basket – Zastal 79:84: „Niemożliwa” porażka poznaniaków w meczu na szczycie - NaszeMiasto.pl, poznan.naszemiasto.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  19. Zastal - Trefl: Obrona po zielonogórsku, www.plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  20. Zastal - Anwil: Trzecia kwarta po zielonogórsku, www.plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  21. James Maye i David Burgess w Zastalu, www.plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  22. NiceSport.pl - Koszykówka - Zastal Zielona Góra - Polpharma Starogard Gdański 85:91, nicesport.pl [dostęp 2017-12-03] .
  23. Zastal kończy ligę na 9 miejscu, trener uważa sezon za dobry – Radio Zielona Góra 97,1 fm, rzg.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  24. Walter Hodge zostaje w Zastalu!, plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  25. Wielka wygrana kibiców Zastalu, www.zielonagora.sport.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  26. Gani Lawal: Z NBA do Zastalu!, plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  27. http://sportowa.zgora.pl/koszykowka/sezon-2011-2012/aktualnosci/2190-udana-inauguracja-zastal-zielona-gora-pbg-basket-poznan-71-57-relacja.html
  28. Pechowy powrót Śląska Wrocław do PLK [foto] - NaszeMiasto.pl, wroclaw.naszemiasto.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  29. Zastal Zielona Góra – najwięksi przegrani końca lock outu w NBA! | Nasz Kosz, www.naszkosz.enbiej.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  30. Nowy trener koszykarzy Zastalu - gazetalubuska.pl, www.gazetalubuska.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  31. Wysokie zwycięstwo Trefla Sopot. Przerwana seria Uvalina. - Gdańsk - Trójmiasto - NaszeMiasto.pl, www.mmtrojmiasto.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  32. http://sportowa.zgora.pl/koszykowka/sezon-2011-2012/aktualnosci/3168-zastal-zmiazdzyl-kotwice-zastal-zielona-gora-kotwica-kolobrzeg-85-55-relacja.html
  33. Lawal wraca do Zastalu, www.plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  34. Gani Lawal na wylocie z Zastalu Zielona Góra - gazetalubuska.pl, www.gazetalubuska.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  35. Zastal - Energa Czarni (5): Po piąte Zastal, plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  36. PLK: Asseco i Zastal w półfinale - Sport - WP.PL, sport.wp.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  37. Asseco Prokom w finale. Dziewiąty raz z rzędu! (sport.tvp.pl), sport.tvp.pl [dostęp 2017-11-27] .
  38. NiceSport.pl - Koszykówka - Zastal wygrywa pierwszy mecz o brąz, nicesport.pl [dostęp 2017-12-04] .
  39. Turów rozbił Zastal, nadal liczy się w walce o brąz - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  40. Brązowy medal dla Zastalu Zielona Góra! - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  41. Zastal: Jest brąz, jest i laurka - gazetalubuska.pl, www.gazetalubuska.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  42. Zastal z najlepszą frekwencją w TBL - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  43. Zastal zagra w Eurocup! - gazetalubuska.pl, www.gazetalubuska.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  44. Stelmach zostaje w Zastalu - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  45. Chanas zostaje w Zastalu - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  46. Sroka zostaje w Zastalu, www.plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  47. Hodge zostaje w Zastalu! (sport.tvp.pl), sport.tvp.pl [dostęp 2017-11-27] .
  48. Sentymenty są na sprzedaż. Był sobie Zastal, jest Stelmet, m.zielonagora.sport.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  49. http://sportowa.zgora.pl/koszykowka/aktualnosci/160-sezon-2012-2013/4628-adam-lapeta-i-mantas-cesnauskis-w-stelmecie-zielona-gora-audio-zdjecia.html
  50. Lopicić na dwa lata w Stelmecie, www.plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  51. Rob Jones w Stelmecie Zielona Góra. Mamy swojego Barkleya?, www.zielonagora.sport.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  52. Oliver Stević wzmacnia Stelmet, www.plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  53. http://t2hosley.com/articles/hosley-grubym-zwierzem-stelmetu/
  54. Stelmet wygrywa inauguracyjne spotkanie! | Stelmet BC Zielona Góra Mistrz Polski 2013, 2015, 2016 & 2017, www.basketzg.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  55. Stelmet wszedł na europejskie salony z klasą, zabrakło tylko wygranej – Radio Zachód 103 i 106 FM, www.zachod.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  56. Ateny zdobyte! Zielonogórscy koszykarze wygrali w Eurocupie, www.zielonagora.sport.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  57. welcome, www.2takty.com [dostęp 2020-04-13] .
  58. Stelmet zmiażdżył na własnym parkiecie Telenet! | Stelmet BC Zielona Góra Mistrz Polski 2013, 2015, 2016 & 2017, www.basketzg.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  59. http://zastal.net/stelmet-w-drugiej-rundzie-eurocup/
  60. Stelmach wzmocnił PGE Turów (sport.tvp.pl), sport.tvp.pl [dostęp 2017-11-27] .
  61. Wyborcza.pl, zielonagora.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-27] .
  62. Łapeta wzmocnił szeregi Anwilu (sport.tvp.pl), sport.tvp.pl [dostęp 2017-11-27] .
  63. Rob Jones przechodzi ze Stelmetu do AZS-u Koszalin | Nasz Kosz, www.naszkosz.enbiej.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  64. http://zastal.net/dejan-borovnjak-w-stelmecie/
  65. Łukasz Seweryn w Stelmecie, www.plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  66. http://sportowa.zgora.pl/koszykowka/aktualnosci/160-sezon-2012-2013/6326-zbigniew-bialek-w-stelmecie-to-juz-przesadzone.html
  67. welcome, www.2takty.com [dostęp 2020-04-13] .
  68. Koszykarze Stelmetu finiszują w Eurocup z satysfakcją (!), bijąc lidera, www.zielonagora.sport.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  69. Łukasz Koszarek w Stelmecie!, plk.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  70. Filip Matczak wraca do Zielonej Góry! | Stelmet BC Zielona Góra Mistrz Polski 2013, 2015, 2016 & 2017, www.basketzg.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  71. W play-off powtórka z rozrywki: Zielona Góra kontra Słupsk, zielonagora.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  72. Stelmet w półfinale Tauron Basket Ligi – Radio Zachód 103 i 106 FM, www.zachod.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  73. Trefl za burtą, AZS zagra w półfinale! - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  74. JESTEŚMY W FINALE!!! | Stelmet BC Zielona Góra Mistrz Polski 2013, 2015, 2016 & 2017, www.basketzg.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  75. Dogrywka we Włocławku. Turów w finale! (sport.tvp.pl), sport.tvp.pl [dostęp 2017-11-27] .
  76. welcome, www.2takty.com [dostęp 2020-04-13] .
  77. Stelmet Zielona Góra nowym mistrzem Polski! (sport.tvp.pl), sport.tvp.pl [dostęp 2017-11-27] .
  78. Widownia Stelmetu wciąż najliczniejsza! | Stelmet BC Zielona Góra Mistrz Polski 2013, 2015, 2016 & 2017, www.basketzg.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  79. Euroliga: Stelmet w gronie 23 pewniaków - Sport - WP.PL, sport.wp.pl [dostęp 2017-11-27]  (pol.).
  80. Standings | VTB United League - Official Website [dostęp 2020-02-16]  (ang.).
  81. Standings | Eurocup - Official Website [dostęp 2020-02-16]  (ang.).
  82. a b c d Andrzej Flügel. Zastal! Zastal! Zespół z „chemią”. „MM Moje Miasto Zielona Góra”, s. 4, 2010-11-18. Media Regionalne. ISSN 1896-6578 (pol.). 
  83. Tomasz Czyżniewski: Co stanie się z halą sportową przy ul. Chopina w Zielonej Górze? (pol.). gazetalubuska.pl, 2010-04-07. [dostęp 2014-12-23].
  84. Terminarz ćwierćfinału MPJS (pol.). sport.zgora.pl, 2007-02-28. [dostęp 2014-12-23].
  85. Droga do złota. Zielonogórska koszykówka w ekstraklasie 2013 ↓, s. 16.
  86. Droga do złota. Zielonogórska koszykówka w ekstraklasie 2013 ↓, s. 16-17.
  87. Droga do złota. Zielonogórska koszykówka w ekstraklasie 2013 ↓, s. 34-35.
  88. Droga do złota. Zielonogórska koszykówka w ekstraklasie 2013 ↓, s. 35.
  89. Hala (pol.). Stelmet Zielona Góra. [dostęp 2013-08-12].
  90. Maciej Molka: Mistrz Polski pokonany! 101:77 dla Stelmetu Enea BC!. basketzg.pl. [dostęp 2019-11-09].
  91. Stelmet podziękował fanom. Owacja dla Hodge'a. sport.tvp.pl, 2013-06-15. [dostęp 2019-11-09].
  92. Stelmet Enea BC Zielona Góra (pol.). plk.pl. [dostęp 2020-08-27].
  93. Gvidonas Markevicius (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  94. Aleksander Nikiszyn (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  95. Siergiej Demurin (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  96. James Costner (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  97. Clark Redmond (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  98. Mitch Slusarski (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  99. Aivaras Jokubaitis (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  100. James McClendon (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  101. Tadas Petravicius (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  102. Milos Babić (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  103. Terrence O'Kelly (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  104. Peter Philo (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  105. Roberts Stelmahers (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2010-12-07].
  106. Tomas Venskunas (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  107. Aleksander Jegorow (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  108. Wiktor Malcew (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  109. Zoran Marković (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  110. Żivko Misiracia (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  111. Boban Pajović (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  112. Nenad Radovski (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  113. Tichon Sewidow (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  114. Bożidar Vukazić (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  115. Shaun Murray (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  116. Dainius Tamosaitis (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  117. Chris Burgess (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  118. David Burgess (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  119. Żarko Comagić (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  120. Walter Hodge (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  121. Trenton Marshall (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  122. James Maye (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2011-10-08].
  123. Gani Lawal (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  124. Uros Mirković (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  125. Kirk Archibeque (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  126. Pervis Pasco (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  127. Thomas Mobley (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  128. Dejan Borovnjak. plk.pl. [dostęp 2016-07-01].
  129. Quinton Hosley (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2015-11-07].
  130. Rob Jones (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  131. Milos Lopicić (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  132. Oliver Stević (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  133. David Barlow (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  134. Craig Brackins (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  135. Vladimir Dragicevic (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  136. Christian Eyenga (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  137. Marcus Ginyard (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  138. Terrell Stoglin (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  139. Erving Walker (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].
  140. Steve Burtt (pol.). plk.pl. [dostęp 2014-12-12].
  141. Daniel Johnson (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2015-11-07].
  142. Jure Lalić (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2015-11-07].
  143. Russell Robinson (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2015-11-07].
  144. Chevon Troutman (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2015-11-07].
  145. Dee Bost. plk.pl. [dostęp 2016-07-01].
  146. Nemanja Djurišić. plk.pl. [dostęp 2016-07-01].
  147. Vlad-Sorin Moldoveanu. plk.pl. [dostęp 2016-07-01].
  148. J.R. Reynolds. plk.pl. [dostęp 2016-07-01].
  149. James Florence. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  150. Armani Moore. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  151. Julian Vaughn. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  152. Igor Zajcew. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  153. Martynas Gecevicius. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  154. Alex Hernandez. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  155. Edo Murić. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  156. Boris Savović. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  157. Nikola Marković. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  158. Gabe DeVoe. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  159. Michael Humphrey. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  160. Kodi Justice. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  161. Darko Planinić. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  162. Zeljko Sakic. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  163. Markel Starks. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  164. Eric Griffin. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2019-11-10].
  165. Drew Gordon. plk.pl. [dostęp 2020-08-27].
  166. Ludvig Hakanson. plk.pl. [dostęp 2020-08-27].
  167. Tony Meier. plk.pl. [dostęp 2020-08-27].
  168. Ivica Radić. plk.pl. [dostęp 2020-08-27].
  169. Joe Thomasson. plk.pl. [dostęp 2020-08-27].
  170. George King. plk.pl. [dostęp 2020-08-27].

Bibliografia | edytuj kod

  • Maciej Noskowicz: Droga do złota. Zielonogórska koszykówka w ekstraklasie. Zielona Góra: Pro Libris - wydawnictwo WiMBP im. C. Norwida w Zielonej Górze, 2013. ISBN 978-83-64393-01-3.
  • Zastal Zielona Góra (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2014-12-12].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zastal Zielona Góra" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy