Zatoka Świętego Wawrzyńca


Na mapach: 48°00′N 61°30′W/48,000000 -61,500000

Zatoka Świętego Wawrzyńca w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zatoka Świętego Wawrzyńca (fr. Golfe du Saint-Laurent, ang. Gulf of Saint Lawrence) – zatoka oraz estuarium położone u wschodnich wybrzeży Kanady. Jest ujściem mas wodnych, które z Wielkich Jezior poprzez Rzekę Świętego Wawrzyńca wpływają do Oceanu Atlantyckiego.

Rzeka wpływa do zatoki poprzez:

Zatoka jest otoczona z północy przez półwysep Labrador, ze wschodu przez Nową Fundlandię, z południa przez Nową Szkocję (szczególnie przez wyspę Cape Breton), i z zachodu przez quebecki półwysep Gaspésie i Nowy Brunszwik. W zatoce leżą: Wyspa Anticosti, Wyspa Księcia Edwarda i Wyspy Magdaleny.

Zatoka łączy się z Atlantykiem poprzez:

Należy zauważyć, że odkąd zbudowano groblę Canso Causeway w 1955, woda nie przepływa swobodnie przez cieśninę Canso.

Poza Rzeką Św. Wawrzyńca zatokę zasila wiele innych rzek, z których większe to:

W wybrzeże zatoki wcinają się mniejsze, między innymi:

W Zatoce znajduje się też oddzielająca Wyspę Księcia Edwarda od kontynentu cieśnina Northumberland.

Pierwsza wymiana handlowa między Europejczykami a mieszkańcami wybrzeży Zatoki Św. Wawrzyńca miała miejsce w Nowym Brunszwiku 7 lipca 1534.

Wyspa Świętego Pawła znajdująca się na północny wschód od wyspy Cape Breton, jest określana jako „cmentarzysko zatoki” z powodu dużej liczby znajdujących się tam wraków statków.

Na końcu półwyspu Gaspé w miejscowości Percé (Quebec) można zobaczyć znajdującą się w wodach zatoki skałę Rocher Percé.

Wyspa Bonaventure na wschód od półwyspu Gaspésie, Île Brion i Rochers-aux-Oiseaux (znajdujące się na północny wschód od Wysp Magdaleny) są ważnymi miejscami związanymi z migracjami ptaków i znajdują się pod administracją Canadian Wildlife Service/Service canadien de la faune. Rząd Kanady utworzył kilka parków narodowych w obrębie estuarium Zatoki Św. Wawrzyńca. Są to:

Kanał Laurentański na dnie zatoki został uformowany podczas poprzednich zlodowaceń. Gdy poziom wody w oceanie był najniższy, szelf kontynentalny był poddawany erozji przez Rzekę Św. Wawrzyńca.

Wybrzeże zatoki jest dość urozmaicone, od terenów płaskich po strome klify.

Kontrola autorytatywna (gulf):
Na podstawie artykułu: "Zatoka Świętego Wawrzyńca" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy