Zatoka Księcia Williama


Na mapach: 60°36′54″N 147°10′05″W/60,615000 -147,168056

Zatoka Księcia Williama w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zatoka Księcia Williama (ang. Prince William Sound) – zatoka wcinająca się w głąb terytorium Alaski, położona na wschód od Półwyspu Kenai, a oddzielona kilkoma wyspami od wód Zatoki Alaska. Przez nią przepływają wszystkie statki płynące z i do portu Valdez, w którym kończy się rurociąg doprowadzający ropę naftową ze złóż w północnej Alasce.

28 marca 1964 pod dnem Zatoki Księcia Williama nastąpiło trzęsienie ziemi o magnitudzie 9,2. Trzęsienie to, zwane wielkopiątkowym, było drugim co do magnitudy wstrząsem sejsmicznym w historii pomiarów sejsmologicznych od 1900. Powstałe w wyniku wstrząsu tsunami zniszczyła indiańską osadę Chenega oraz miasto Valdez.

W 1989 doszło do kolejnej tragedii na wodach zatoki - z tankowca MT Exxon Valdez, który odholowano do San Diego i wyremontowano, wypłynęło kilkadziesiąt tysięcy metrów sześciennych ropy, która zanieczyściła blisko 1900 km wybrzeży.

Nazwa zatoki została nadana na cześć następcy tronu brytyjskiego, późniejszego króla Wilhelma IV (ang. William).

Kontrola autorytatywna (zatoka):
Na podstawie artykułu: "Zatoka Księcia Williama" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy