Zatoka Meksykańska


Na mapach: 25°N 90°W/25,000000 -90,000000

Zatoka Meksykańska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zatoka Meksykańska (ang. Gulf of Mexico, hiszp. Golfo de México) – zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej. Leży między półwyspami Jukatan i Floryda, od otwartego oceanu i Morza Karaibskiego ogradza ją wyspa Kuba. Z akwenem Morza Karaibskiego połączone jest przez Cieśninę Jukatańską, a z otwartym oceanem – Cieśniną Florydzką. Kraje leżące nad zatoką to Kuba, Meksyk i Stany Zjednoczone.

Powierzchnia około 1,6 mln km². Głębokość średnia 1522 m, maksymalna 5203 m.

Ważniejsze miasta nad zatoką to między innymi: Tampa, St. Petersburg, Pensacola, Mobile, Nowy Orlean, Beaumont i Houston (wszystkie w Stanach Zjednoczonych), Tampico, Tuxpan, Veracruz i Mérida (w Meksyku) oraz Hawana (na Kubie).

W dniach 20-22 kwietnia 2010 w Zatoce Meksykańskiej doszło do eksplozji, pożaru i zatonięcia platformy wiertniczej Deepwater Horizon w wyniku czego miała miejsce katastrofa ekologiczna spowodowana powstałą plamą ropy naftowej, która wydostając się z uszkodzonej infrastruktury wykonywanego odwiertu dotarła 30 kwietnia do wybrzeży Luizjany[1]. Prace mające na celu zatamowanie wycieku zakończyły się.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Katastrofa ekologiczna w Zatoce Meksykańskiej. www.ekologia.pl. [dostęp 2010-04-29].
Kontrola autorytatywna (gulf):
Na podstawie artykułu: "Zatoka Meksykańska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy