Zatoka Obska


Na mapach: 68°50′N 73°30′E/68,833333 73,500000

Zatoka Obska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zatoka Obska (ros. Обская губа, Obskaja guba) – zatoka Morza Karskiego u wybrzeży Azji, między półwyspem Jamał i półwyspem Gydańskim.

Długość ponad 800 km, szerokość od 30 do 100 km, głębokość od 10 do 12 m[1]. Zamarznięta od października do czerwca. Do Zatoki Obskiej wpada rzeka Ob, a także rzeki Nadym i Nyda. We wschodniej części Zatoki leży Zatoka Tazowska, do której wpada rzeka Taz. Nad Zatoką leżą dwa większe miasta portowe: Nowy Port i Jamburg. W sezonie intensywna żegluga.

W XVI i na początku XVII wieku Zatoka Obska była częścią tzw. morskiego mangazejskiego szlaku handlowego prowadzącego od ujścia Północnej Dźwiny przez morza wokół półwyspu Jamał do ujścia Obu, dalej Tazem do Jeniseju. Szlak ten miał duże znaczenie w kolonizacji środkowej i zachodniej Syberii przez Rosję. Oprócz tego zatoka była częścią ważnego szlaku handlowego po rzece Ob i Irtyszu.

Przypisy | edytuj kod

  1. Gulf of Ob, „Encyklopedia Britannica” [dostęp 2017-07-15]  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Zatoka Obska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy