Zatoka Prydza


Na mapach: 69°S 75°E/-69,000000 75,000000

Zatoka Prydza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zatoka Prydza[1] (ang. Prydz Bay) – zatoka u wybrzeży Antarktydy, między Wybrzeżem Larsa Christensena a Wybrzeżem Ingrid Chritensen.

Głęboko wciętą w kontynent część Zatoki Prydza pokrywa wielki Lodowiec Szelfowy Amery’ego.

Eksploracja | edytuj kod

Pierwszy raz widziana w 1931 roku, a zbadana w 1935 roku przez norweskiego wielorybnika Klariusa Mikkelsena. Naniesiona na mapy podczas wyprawy Larsa Christensena w 1936 roku. Nazwana imieniem Olafa Prydza, managera firmy ubezpieczeniowej sponsorującej wyprawę.

Nad zatoką położone są stacje antarktyczne, w tym: rosyjska Progress i australijska Davis. Na wybrzeżu Zatoki Prydza znajduje się oaza antarktyczna Larsemann Hills, w której położone są stacje: chińska Zhongshan, rumuńsko-australijska Law-Racovita i indyjska Bharati.

Przypisy | edytuj kod

  1. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej, Nazewnictwo geograficzne świata, Zeszyt 8, str. 22
Na podstawie artykułu: "Zatoka Prydza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy