Zbigniew Andres


Zbigniew Andres w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Andres (ur. 12 grudnia 1934 w Kurzynie Małej) – polski historyk literatury i krytyk literacki.

Ukończył studia polonistyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie (1968). Debiutował w 1971 szkicem Rzeszowska „Naprawa” (O działalności wydawniczej Wiejskiego Uniwersytetu Orkanowego) w miesięczniku „Profile”. W 1975 doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie rozprawy Walka o prawdziwy obraz wsi w prozie polskiej lat 1930–1939, zaś habilitował się w 1985 na Wydziale Humanistycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1999, a stanowisko profesora zwyczajnego w 2000. Przez większość pracy zawodowej związany był z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Rzeszowie, która w 2001 weszła w skład Uniwersytetu Rzeszowskiego. Publikował książki i artykuły przede wszystkim o literaturze chłopskiej (Stanisław Czernik, Jan Wiktor), a także emigracyjnej (Kazimierz Wierzyński).

Bibliografia | edytuj kod

  • Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobibliograficzny. Alicja Szałagan (redaktor). T. 1. Warszawa: Fundacja Akademia Humanistyczna; Instytut Badań Literackich PAN, 2011, s. 23-26. ISBN 978-83-61750-11-6.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zbigniew Andres" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy