Zbigniew Bogacki


Zbigniew Bogacki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Bogacki herbu Prawdzic ps. „Zbyszek”, „Zbych” (ur. 14 grudnia 1918 w Warszawie[1], zm. 29 lutego 1992 w Sopocie) – żołnierz Armii Krajowej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodzony w rodzinie ziemiańskiej, wychował się w rodzinnym majątku ziemskim w Borkach koło Radomia. Ukończył Gimnazjum Staszica i Liceum Mickiewicza w Warszawie. W 1938 wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie[2]. W 1939 roku brał udział w kampanii wrześniowej, podczas której walczył w obronie Twierdzy Brzeskiej[3]. W czasie II wojny światowej należał do AK, gdzie został przydzielony do Kedywu Okręgu Warszawskiego[4]. W ramach Kedywu znajdował się w oddziale dywersyjno-bojowym DB-19 obejmującym Obwód V Mokotów[4].

Brał udział w akcji pod murami getta 23 kwietnia 1943[5] oraz akcji „Budy” przeciwko żandarmom 2 grudnia 1943[6]. Był egzekutorem podczas akcji likwidacji Albrechta Eitnera 1 lutego 1943[7]. Egzekucja stanowiła część akcji Główki. W lipcu 1944 otrzymał przydział do 30 Poleskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej[8], gdzie dowodził 1 kompanią II batalionu 82 pułku piechoty AK[9]. Od lipca 1944 do końca wojny walczył pod dowództwem Tomasza Zana.

W czerwcu 1945 roku, aby uciec przed represjonowaniem byłych żołnierzy AK, zmienił nazwisko na Rogacki i wyjechał do Gdańska. W 1954 roku wrócił do nazwiska Bogacki i ujawnił się władzom PRL jako żołnierz AK. W konsekwencji, w spreparowanym procesie został skazany na 4 lata więzienia za szpiegostwo. W 1956 roku przeprowadzono rewizję procesu, podczas którego został uniewinniony[10]. W 1964 roku współtworzył w Gdańsku Spółdzielnię Remko-Service zajmującą się międzyrejsowymi i awaryjnymi remontami statków, która została znacjonalizowana w 1970 roku[11].

Rodzina | edytuj kod

Żonaty z łączniczką AK Stanisławą Bijak. Miał dwie córki: aktorkę Joannę Bogacką i Iwonę Bogacką-Piękoś.

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Stalski, M., 1992. Kilka Szkiców z Przeszłości. Sopot. str. 56
  2. Piskunowicz 1997 ↓, s. 12.
  3. Stalski, M., 1992. Kilka Szkiców z Przeszłości. Sopot. str. 57
  4. a b Witkowski, H., 1984. Kedyw Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej w latach 1943-1944. Warszawa: Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, str. 129
  5. Piskunowicz 1997 ↓, s. 21.
  6. Piskunowicz 1997 ↓, s. 23.
  7. Akcja "Eitner", www.info-pc.home.pl [dostęp 2017-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2017-06-14] .
  8. Gnat-Wieteska, Z., 1993. 30 Poleska Dywizji Piechoty Armii Krajowej. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Ajaks
  9. Hołub, Cz., 1991. Okręg Poleski ZWZ-AK str. 176
  10. Stalski, M., 1992. Kilka Szkiców z Przeszłości. Sopot. str. 61
  11. Stalski, M., 1992. Kilka Szkiców z Przeszłości. Sopot. str. 62
  12. Autor Zbiorowowy. Biogramy i wspomnienia. Gdynia: Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej w Sopocie str. 22

Bibliografia | edytuj kod

  • Henryk Piskunowicz: Mokotowski Oddział Kedywu Okręgu Warszawa AK. Warszawa: Instytut Historii PAN, 1997.
Na podstawie artykułu: "Zbigniew Bogacki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy