Zbigniew Jujka


Zbigniew Jujka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Jujka (ur. 23 lipca 1935 w Starym Targu, zm. 18 listopada 2019 w Gdańsku[1][2]) – polski dziennikarz, rysownik satyryczny.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecna Akademia Sztuk Pięknych) w Gdańsku na Wydziale Architektury Wnętrz. Debiutował jako rysownik-satyryk w 1953 w „Gazecie Zielonogórskiej”, potem związał się z „Dziennikiem Bałtyckim”. W latach 1960–1963 publikował tam cykl rysunkowy My i oni. Przez ponad 30 lat był redaktorem graficznym gazety. Od 1963 do końca życia (z przerwą w okresie stanu wojennego) w cyklu Dzienniczek, ukazującym się na łamach tego czasopisma, komentował poprzez rysunki satyryczne najważniejsze wydarzenia polityczne i społeczne upływającego tygodnia[1]. Współpracował także z innymi wydawnictwami w Polsce i za granicą (m.in. z „Gościem Niedzielnym”). Autor co najmniej 60 albumików, albumów i zbiorów rysunków[3]. Współautor albumowej antologii III Rzeczpospolita w karykaturze. Był także twórcą ilustracji książkowych i plakatów.

W latach 1989–1996 był prezesem Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury.

Syn Franciszka i Stanisławy[2]. Był żonaty z Marią Aftonas-Jujką. Jego dzieci to Przemysław Jujka[4] i Alicja Grochowska. Pochowany został 23 listopada 2019 na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku[5].

Odznaczenia | edytuj kod

W 1973 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz odznaką „Za zasługi dla Gdańska”. Otrzymał potem także odznakę „Zasłużony Ziemi Gdańskiej”[1]. W 1998 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[6], a w 2006 – Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[7]. W 2005 otrzymał dyplom honorowy Nagrody „Pro Ecclesia et Populo” przyznawanej w archidiecezji gdańskiej[8]. W 2009 został odznaczony Medalem św. Wojciecha[1].

Najważniejsze nagrody | edytuj kod

  • 1968 – VI nagroda na International Salon of Cartoons w Montrealu
  • 1975 – I nagroda od Włoskiego Komitetu Olimpijskiego w Ankonie
  • 1977 – Nagroda San Remo na salone Internationale Umorismo w Bordigherze
  • 1977 – I nagroda na World Cartoon Exhibition w Knnoke-Heist
  • 1978 – III nagroda na Satyrykonie w Legnicy
  • 1979 – I nagroda na Satyrykonie w Legnicy
  • 1986 – nagroda na Yomiuri International Cartoon Contest w Tokio
  • 1986 – II nagroda na Satyrykonie w Legnicy
  • 1987 – II nagroda na Krzywym Zwierciadle w Zielonej Górze
  • 1988 – I nagroda na World Cartoon Gallery w Skopju
  • 2000 – Nagroda „Eryka” ustanowiona przez Stowarzyszenie Polskich Artystów Karykatury
  • 2000 i 2005 – Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury[9]
  • 2003 i 2004 – Nagroda „Błękitnego Melonika Charliego”
  • 2006 – Nagroda Pomorska
  • pięciokrotnie zdobył „Złote Szpilki” przyznawane przez tygodnik „Szpilki”

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Zmarł Zbigniew Jujka, znany gdański rysownik, grafik i dziennikarz. Miał 84 lata. gdansk.pl, 2019-11-18. [dostęp 2019-11-18].
  2. a b Zbigniew Jujka. rejestry-notarialne.pl. [dostęp 2021-03-10].
  3. Andrzej Januszajtis: Tego na pewno nie wiecie. Andrzej Januszajtis Zbyszkowi Jujce na pożegnanie. wyborcza.pl, 2019-11-24. [dostęp 2019-11-24].
  4. Satyryczne pomysły rodzą się nocą. tvn.pl, 2015-05-03. [dostęp 2019-11-23].
  5. Dariusz Szreter: Ostatnie pożegnanie Zbigniewa Jujki, rysownika. Pogrzeb odbył się na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku w sobotę 23.11.2019. dziennikbaltycki.pl, 2019-11-23. [dostęp 2019-11-23].
  6. M.P. z 1998 r. nr 45, poz. 634.
  7. Medale „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Nadbałtyckie Centrum Kultury, 2006-02-06. [dostęp 2012-12-11].
  8. Pro Ecclesia et Populo. Archidiecezja Gdańska, 2010-11-24. [dostęp 2021-03-20].
  9. Laureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury. gdansk.pl. [dostęp 2019-11-18].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zbigniew Jujka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy