Zbigniew Kiernikowski


Zbigniew Kiernikowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Kiernikowski (ur. 2 lipca 1946 w Szamarzewie) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor nauk teologicznych, biskup diecezjalny siedlecki w latach 2002–2014, biskup diecezjalny legnicki od 2014.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 2 lipca 1946 w Szamarzewie. W latach 1960–1964 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego we Wrześni, gdzie złożył egzamin dojrzałości. W latach 1964–1965 studiował na Politechnice Poznańskiej, zaliczając pierwszy rok[1]. W latach 1965–1971 odbył studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie[2][3]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 6 czerwca 1971 w kościele parafialnym w Sokolnikach Jan Czerniak, biskup pomocniczy gnieźnieński[4][5]. Od 1972 studiował w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie. W 1976 uzyskał licencjat, a w 1981 obronił pracę doktorską. Doktorat z nauk biblijnych uzyskał w 1983. Obydwa stopnie nostryfikował w 2000 na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie[1]. Na tym samym uniwersytecie w 2001 na podstawie rozprawy Eucharystia i jedność uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie biblistyki[6]. W 2012 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych[7].

W latach 1971–1972 pracował jako wikariusz w parafii w Trzemesznie. W 1981 był wikariuszem parafii katedralnej w Gnieźnie[5]. Związał się z Ruchem Światło-Życie i Drogą Neokatechumenalną. Był postulatorem watykańskiego etapu procesu beatyfikacyjnego ks. Jerzego Popiełuszki[3].

W 1981 został zatrudniony w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Był wykładowcą homiletyki i przedmiotów biblijnych. Ponadto w latach 1981–1982 pełnił funkcję prefekta studiów, a w latach 1982–1986 wicerektora[2][8]. Przedmioty biblijne wykładał również w Wyższym Seminarium Duchownym Zgromadzenia Księży Ducha Świętego w Bydgoszczy w latach 1982–1986 i w Prymasowskim Instytucie Kultury Chrześcijańskiej w Gnieźnie i Bydgoszczy w latach 1983–1986. Prowadził też kursy biblijne w ramach formacji kapłanów i sióstr zakonnych[1]. W 1986 ponownie udał się do Rzymu, gdzie objął funkcję wicerektora, a w 1987 rektora Papieskiego Instytutu Polskiego[8]. W latach 1987–2002 prowadził wykłady z teologii biblijnej i misjologii na Papieskim Uniwersytecie Urbaniańskim, a w latach 1991–2005 teologię biblijną i etykę na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu[3][1]. W 2001 został zatrudniony na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 2003 otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego[1]. W 2002 został wykładowcą Wyższego Seminarium Duchownego w Siedlcach. W latach 2003–2006 prowadził zajęcia zlecone z zakresu literatury i biblistyki w Instytucie Filologii Polskiej Akademii Podlaskiej w Siedlcach[1].

W 1989 został członkiem Stowarzyszenia Evangelium und Kultur. e.V., mającego na celu promocję nauk biblijnych[9]. W 1993 objął funkcję prezesa stowarzyszenia. W 2004 został członkiem Stowarzyszenia Biblistów Polskich. Przyczynił się do wydania Katechizmu siedleckiego. Został członkiem rad naukowych czasopism „Teologia i człowiek” i „Teologiczne Studia Siedleckie”[1].

28 marca 2002 papież Jan Paweł II mianował go biskupem diecezjalnym diecezji siedleckiej[2]. Święcenia biskupie otrzymał 20 maja 2002 w bazylice św. Piotra w Rzymie. Udzielił mu ich kardynał Angelo Sodano, sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej, w asyście Henryka Muszyńskiego, arcybiskupa metropolity gnieźnieńskiego, i Jana Mazura, emerytowanego biskupa diecezjalnego siedleckiego[3][4]. 25 maja 2002 kanonicznie przejął diecezję[10], a 7 czerwca 2002 odbył ingres do katedry siedleckiej[8][11]. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „Evangelio oboedientia – Eucharistia” (Posłuszeństwo Ewangelii – Eucharystia)[12]. W 2007 został delegatem apostolskim ds. obrządku bizantyńsko-słowiańskiego[13].

Decyzją papieża Franciszka 16 kwietnia 2014 został przeniesiony na urząd biskupa diecezjalnego diecezji legnickiej[14][15]. Diecezję przejął kanonicznie 27 czerwca 2014[16], natomiast 28 czerwca 2014 odbył ingres do katedry Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Legnicy[17].

W Konferencji Episkopatu Polski objął funkcję przewodniczącego Zespołu ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Francji. Został także członkiem Komisji Duchowieństwa, Komisji Duszpasterstwa i Ogólnopolskiego Komitetu Organizacyjnego Obchodów 1050. Rocznicy Chrztu Polski w 2016 roku[13][1]. Dwukrotnie, w 2005 i 2008, brał udział w Synodzie Biskupów w Rzymie[1].

W 2013 konsekrował biskupa pomocniczego siedleckiego Piotra Sawczuka[4].

Odznaczenia | edytuj kod

Postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 23 marca 2009 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[18].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i M. Czubak: Jubileusze Biskupa Siedleckiego Zbigniewa Kiernikowskiego. podlasie24.pl, 2011-06-07. [dostęp 2013-08-13].
  2. a b c Nomina del Vescovo di Siedlce (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2002-03-28. [dostęp 2014-04-17].
  3. a b c d Watykan: sakra biskupia ks. Zbigniewa Kiernikowskiego. ekai.pl (arch.), 2002-05-20. [dostęp 2019-03-10].
  4. a b c Zbigniew Kiernikowski (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-13].
  5. a b Kalendarium biskupa Zbigniewa Kiernikowskiego. opoka.org.pl. [dostęp 2013-08-13].
  6. Prof. Zbigniew Kiernikowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2018-09-02] .
  7. M.P. z 2012 r. nr 0, poz. 524 [dostęp 2014-06-28].
  8. a b c Nota biograficzna Zbigniewa Kiernikowskiego na stronie diecezji siedleckiej. diecezja.radiopodlasie.pl. [dostęp 2013-08-13].
  9. Jubileusze Biskupa Siedleckiego Zbigniewa Kiernikowskiego. podlasie24.pl, 2012-05-20. [dostęp 2013-08-13].
  10. Biskup Kiernikowski przejął kanonicznie diecezję siedlecką. ekai.pl (arch.), 2002-05-25. [dostęp 2019-03-10].
  11. Biskup siedlecki porównał ingres do zaślubin z diecezją (opis). ekai.pl (arch.), 2002-06-07. [dostęp 2019-03-10].
  12. Zbigniew Kiernikowski na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2016-10-18].
  13. a b Nowi biskupi diecezjalni w Siedlcach i Legnicy. episkopat.pl (arch.), 2014-04-16. [dostęp 2016-10-18].
  14. Rinuncia del Vescovo di Legnica (Polonia) e nomina del successore (wł.). press.vatican.va, 2014-04-16. [dostęp 2014-04-17].
  15. Legnica: bp Stefan Cichy przechodzi na emeryturę. Bp Zbigniew Kiernikowski – biskupem legnickim. Siedlce: bp Kazimierz Gurda – biskupem siedleckim. episkopat.pl (arch.), 2014-04-16. [dostęp 2016-07-22].
  16. A. Grzelińska: Biskup Zbigniew Kiernikowski przejął diecezję legnicką. Chce nieść ludziom nadzieję. gazetawroclawska.pl, 2014-06-29. [dostęp 2019-03-10].
  17. Ks. bp Zbigniew Kiernikowski nowym pasterzem diecezji legnickiej. radiomaryja.pl, 2014-06-28. [dostęp 2014-06-28].
  18. M.P. z 2009 r. nr 35, poz. 528 [dostęp 2013-03-28].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Zbigniew Kiernikowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy