Zbigniew Lew-Starowicz


Zbigniew Lew-Starowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Kazimierz Lew-Starowicz (ur. 25 października 1943 w Sieradzu[1]) – polski psychiatra i psychoterapeuta, ekspert z zakresu seksuologii i konsultant krajowy w tej dziedzinie, profesor nauk medycznych.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1960 został absolwentem liceum ogólnokształcącego w rodzinnym Sieradzu[2]. W 1966 ukończył medycynę na Wydziale Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi[3]. Został także absolwentem filozofii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1981 doktoryzował się z tematu związanego z seksuologią, a w 1986 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych ze specjalnością w zakresie psychiatrii[4]. W 2015 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych[5].

Zawodowo związany m.in. z Akademią Wychowania Fizycznego w Warszawie (jako profesor nadzwyczajny) oraz z Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego (jako profesor nadzwyczajny i kierownik Zakładu Seksuologii Medycznej i Psychoterapii)[3]. W latach 1999–2005 pełnił przez dwie kadencje funkcję dziekana Wydziału Rehabilitacji AWF[4]. Był także kierownikiem Katedry Psychospołecznych Podstaw Rehabilitacji na tej uczelni, a także wykładowcą na Wydziale Psychologii Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie[3]. Zajmował stanowisko dyrektora Instytutu Seksuologii Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego w Warszawie.

Powoływany na prezesa Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego i Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej[1]. W latach 1995–1996 był ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej w zakresie edukacji seksualnej, a w latach 1996–1998 liderem programu edukacji seksualnej Organizacji Narodów Zjednoczonych. W 1994 powołany na krajowego specjalisty z zakresu seksuologii[4]. Należy jako członek korespondent do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego[3].

Zbigniew Lew-Starowicz jest autorem licznych prac z zakresu psychiatrii, a zwłaszcza seksuologii. Opublikował też wiele pozycji popularnonaukowych. Część z nich wydawał pod pseudonimem Leo Oldwitch. Współpracował ze stacją telewizyjną TVN Med, w której był prowadzącym programów na temat seksuologii. Zajął się także działalnością jako biegły sądowy oraz praktyką w ramach Centrum Seksuologii Medycznej, Psychiatrii i Psychoterapii, którego został dyrektorem[4].

Epizodycznie pojawiał się w obsadzie aktorskiej seriali telewizyjnych takich jak Kasia i Tomek (2003), Niania (2007), 39 i pół (2009)[6]. Ponadto wystąpił jako urzędnik stanu cywilnego w teledysku do utworu Black and White Kombi.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1997)[7] i Krzyżem Oficerskim (2012)[8] Orderu Odrodzenia Polski.

Życie prywatne | edytuj kod

Do jego dziadka – Jana Starowicza – należała w Łodzi jedna z charakterystycznych kamienic (przy ul. Piotrkowskiej 292), tzw. kamienica pod góralem. Zbigniew Lew-Starowicz jest żonaty, ma czworo dzieci, w tym troje z pierwszego małżeństwa.

Wybrane publikacje | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Zbigniew Lew-Starowicz. znak.com.pl. [dostęp 2015-04-12].
  2. Agnieszka Jasińska, Prof. Lew-Starowicz, dla kolegów z Sieradza po prostu „Misiu”, „Polska. Dziennik Łódzki” z 25 października 2013, s. 17.
  3. a b c d Prof. dr hab. Zbigniew Kazimierz Lew-Starowicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2015-04-12] .
  4. a b c d Prof. dr hab. med. Zbigniew Lew-Starowicz. lew-starowicz.pl. [dostęp 2015-04-12].
  5. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 lutego 2015 r. nr 115.2.2015 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. z 2015 r. poz. 297).
  6. Zbigniew Lew-Starowicz w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2015-04-12].
  7. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 września 1997 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 1997 r. nr 84, poz. 845).
  8. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 września 2012 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2013 r. poz. 131).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zbigniew Lew-Starowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy