Zbigniew Rosner


Zbigniew Rosner w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób na Powązkach Wojskowych

Zbigniew Rosner ps. Roger (ur. 26 lipca 1927 w Grodnie[1], zm. 4 sierpnia 1944 w Warszawie) – sierżant, żołnierz Armii Krajowej, podczas powstania warszawskiego żołnierz II plutonu „Alek” kompanii „Rudy" batalionu „Zośka”.

Podczas okupacji niemieckiej działał w polskim podziemiu zbrojnym. Był harcerzem w 1. Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. Romualda Traugutta („Czarna Jedynka”). Należał również do Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”.

Został ciężko ranny 4. dnia powstania warszawskiego. Z odniesionych ran zmarł w szpitalu Karola i Marii Szlenkierów przy ul. Leszno 136 na Woli. Miał 17 lat. Pochowany na Powązkach Wojskowych w kwaterach żołnierzy batalionu „Zośka” (kwatera A20-2-24)[2].

Odznaczony Krzyżem Walecznych.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 6. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 2004. ​ISBN 83-11-09586-8
  2. Zbigniew Rosner. Kwatera: A 20 Rząd: 2, Grób: 24. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2020-10-31].
Na podstawie artykułu: "Zbigniew Rosner" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy