Zbigniew Wróbel


Zbigniew Wróbel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Krzysztof Wróbel – polski chemik, doktor habilitowany nauk chemicznych, profesor w Instytucie Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk, specjalności naukowe: chemia organiczna, synteza organiczna.

Życiorys | edytuj kod

W 1988 na podstawie rozprawy pt. Reakcje oksydatywnej krzyżowej dimeryzacji karboanionów, przygotowanej pod kierunkiem prof. Mieczysława Mąkoszy, uzyskał na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej stopień doktora nauk chemicznych. W 2002 na podstawie pracy pt. Reakcje nitrozwiązków aromatycznych z czynnikami nukleofilowymi przebiegające w obecności zasady i kwasu otrzymał w Instytucie Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk stopień naukowy doktora habilitowanego nauk chemicznych (dyscyplina: chemia, specjalność: chemia organiczna)[1].

Został profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Dr hab. Zbigniew Krzysztof Wróbel, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2021-03-02] .
Na podstawie artykułu: "Zbigniew Wróbel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy