Zbigniew Zamachowski


Zbigniew Zamachowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Podczas odsłaniania swojej gwiazdy w Alei Gwiazd w Łodzi przy Grand Hotelu

Zbigniew Zamachowski (ur. 17 lipca 1961 w Brzezinach) – polski aktor filmowy i teatralny, lektor, piosenkarz, kompozytor muzyki do etiud filmowych oraz autor muzyki i tekstów piosenek.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w Brzezinach koło Łodzi. Jest absolwentem technikum i szkoły muzycznej. W dzieciństwie kilkukrotnie zwyciężał w konkursie wokalnym „Tomaszowska Wiosna” w Tomaszowie Mazowieckim[1][2].

W filmie debiutował w 1981 rolą w Wielkiej majówce Krzysztofa Rogulskiego. W teatrze debiutował w grudniu 1983. Dwa lata później otrzymał nagrodę za rolę Pianisty w przedstawieniu „Syn marnotrawny” (Łódź – III Ogólnopolski Przegląd Spektakli Dyplomowych). Również w 1985 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSFTiT w Łodzi.

Jest laureatem Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego I stopnia za „osiągnięcia aktorskie w teatrze i filmie” oraz Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza za sezon 1992/1993 – przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za rolę Wojnickiego w „Wujaszku Wani” Antona Czechowa w Teatrze Studio w Warszawie i tytułową w „Płatonowie” Antona Czechowa w Teatrze Telewizji. Ponadto zdobył liczne nagrody krajowe (m.in. Wiktory '93 '96 i '97, Złota Kaczka '93 oraz dyplom mistrzowski – Nagroda im. prof. Aleksandra Bardiniego na XVIII Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu). Dwukrotnie otrzymał nagrodę za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.

Gwiazda Zbigniewa Zamachowskiego w Łodzi

W latach 1985–1997 występował w Teatrze Studio w Warszawie, od 1997 jest aktorem Teatru Narodowego. Występował gościnnie również na deskach Teatru Scena Prezentacje w Warszawie.

Jest wykładowcą piosenki aktorskiej w warszawskiej Akademii Teatralnej. Od kwietnia 2008 jest Członkiem Rady Fundacji Centrum Twórczości Narodowej.

W 2012 zasiadł w jury drugiej edycji programu rozrywkowego TVP2 Bitwa na głosy. Od kwietnia do października 2013 współprowadził piątkowe wydania porannego programu TVP2 Pytanie na śniadanie.

W 2020 zaczął prowadzić audycję radiową pt. „Zamach na dziesiątą muzę” w Radiu Nowy Świat, gdzie jest członkiem redakcji muzycznej[3].

Życie prywatne | edytuj kod

Dwukrotnie rozwiedziony. Pierwszą żoną aktora była Anna Komornicka, a drugą – Aleksandra Justa, z którą ma czwórkę dzieci: Marię (ur. 1994), Antoniego (ur. 1997), Tadeusza (ur. 1999) i Bronisławę (ur. 2001). 3 maja 2014 ożenił się z Moniką Richardson.

W wolnym czasie grywa w piłkę nożną, tenisa lub golfa.

Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[4].

Jest honorowym mieszkańcem Brzezin. Ma swoją gwiazdę przed Szkołą Podstawową nr 2 w Brzezinach.

Filmografia | edytuj kod

Jako aktor

Jako kompozytor

  • 1987: Ludożerca

Polski dubbing | edytuj kod

Teatr Telewizji | edytuj kod

Dyskografia | edytuj kod

Skomponowane piosenki | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Nagrody | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Cezary Pazura: Byłbym zapomniał... Helion, 2018, s. 67. ISBN 978-83-283-3001-6.
  2. Cezary Pazura: Byłbym zapomniał... Helion, 2018, s. 68. ISBN 978-83-283-3001-6.
  3. Zbigniew Zamachowski, Radio Nowy Świat [dostęp 2020-07-30]  (pol.).
  4. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego, onet.pl, 16 maja 2010 [dostęp 2014-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2014-04-20] .
  5. M.P. z 2016 r. poz. 27 – pkt 7.
  6. Wręczenie medali „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. mkidn.gov.pl, 2015-10-05. [dostęp 2016-02-20].
  7. M.P. z 2005 r. nr 74, poz. 1019 – pkt 7.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zbigniew Zamachowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy