Zdzisław Jahnke


Zdzisław Jahnke w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zdzisław Ignacy Mirosław Jahnke (ur. 9 lutego 1895 w Poznaniu, zm. 7 sierpnia 1972) – skrzypek, wirtuoz, dyrygent, kompozytor, pedagog, dyrektor Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Poznaniu, organizator Miejskiego Konserwatorium Muzycznego w Bydgoszczy, profesor Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 9 lutego 1895 r. w Poznaniu. Był synem Edwina, skrzypka i Anny z Radkiewiczów, pianistki. Jego ojciec założył w Poznaniu w roku 1887 szkołę muzyczną.

W piątym roku życia u swego ojca rozpoczął naukę gry na skrzypcach. Kontynuował ją jako uczeń gimnazjum w Berlinie u A. Piecznikowa i dr. P. Ertela. Studia wiolinistyczne uzupełniał w latach 1904-1907 w konserwatorium w Genewie u H. Marteau, a po jego przeniesieniu do Berlina - w tamtejszej Królewskiej Wyższej Szkole Muzycznej. Debiutował w Poznaniu 25 października 1903, a w roku 1908 wystąpił w Filharmonii Warszawskiej pod dyrekcją Zygmunta Noskowskiego, rozpoczynając regularną działalność koncertową w kraju i za granicą.

Podczas I wojny światowej służył w armii niemieckiej. W 1919 r. należał do założycieli Kwartetu Polskiego, działającego do 1948 r. Repertuar zespołu obejmował m.in. około 50 kwartetów kompozytorów polskich, a jego działalność przyczyniła się do rozkwitu polskiej kameralistyki okresu międzywojennego.

Obok pracy artystycznej zajmował się pedagogiką. W roku 1920 objął klasę wirtuozowskiej gry na skrzypcach w Państwowej Akademii i Szkole Muzycznej w Poznaniu (późniejszym Państwowym Konserwatorium Muzycznym). W latach 1930-1939 był dyrektorem tej uczelni.

Niezależnie od pracy w Poznaniu, zorganizował w 1927 r. Miejskie Konserwatorium Muzyczne w Bydgoszczy, którym kierował do 1930 r. (od 1930 r. dyrektorem bydgoskiego Konserwatorium została jego żona Irena Jahnke), a następnie w nim nauczał i prowadził w Bydgoszczy audycje muzyczne. W latach 1933-1936 w czasie tych audycji dyrygował orkiestrą bydgoskiego Konserwatorium. Był jednym z wykonawców (skrzypce) na imprezach muzycznych organizowanych przez Collegium Musicum przy Miejskim Konserwatorium Muzycznym w Bydgoszczy. Ich program był niezwykle ambitny, nie odstając od koncertów filharmonicznych organizowanych w innych ośrodkach muzycznych w kraju.

W grudniu 1939 r. został wysiedlony przez Niemców z Poznania. Pracował jako tłumacz w różnych miastach Generalnego Gubernatorstwa (Warszawa, Lublin, Ostrowiec Świętokrzyski), a następnie jako urzędnik w cukrowni w Częstocicach na Kielecczyźnie.

Po wyzwoleniu wrócił do Poznania i zajął się organizowaniem szkolnictwa muzycznego. Został profesorem i rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu (do 1948). W latach 1950-1960 pełnił funkcję dziekana Wydziału Instrumentalnego oraz był kierownikiem Katedry Instrumentów Smyczkowych tej uczelni. Po przejściu w 1965 r. na emeryturę nadal kontynuował pracę ze studentami.

Już w 1945 r. organizował koncerty symfoniczne, które stały się zalążkiem Filharmonii Poznańskiej. Udzielał się w stowarzyszeniach muzycznych. Zasiadał w jury Międzynarodowego Konkursu im. Henryka Wieniawskiego (1952,1957).

Zdzisław Jahnke jako pedagog wykształcił ponad 50 dyplomantów. Jako wirtuoz dysponował bogatym repertuarem skrzypcowym. Był autorem wielu opracowań dzieł literatury skrzypcowej i kilku publikacji dydaktycznych, które miały wiele wydań. Napisał szereg utworów skrzypcowych i pieśni. Wspólnie z Zygmuntem Sitowskim opublikował podręcznik „Literatura skrzypcowa” (1962).

Zmarł 7 sierpnia 1972 r. w Poznaniu. Został pochowany na cmentarzu Junikowskim. Od roku 1976 w Poznaniu odbywa się Ogólnopolski Konkurs Skrzypków jego imienia.

Rodzina | edytuj kod

Zdzisław Jahnke od 1929 r. był żonaty z pianistką Ireną z Raczkowskich (Siemiątkowską). Miał córkę Wiesławę.

Odznaczenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zdzisław Jahnke" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy