Zdzisław Wałaszewski


Zdzisław Wałaszewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zdzisław Eugeniusz Wałaszewski (ur. 30 grudnia 1922 w Lipinkach Szlacheckich, zm. 19 kwietnia 2008 w Londynie) – polski filolog, dziennikarz.

W czasie II wojny światowej przymusowo wcielony do armii niemieckiej, po ucieczce w niewoli amerykańskiej, następnie żołnierz 2 Korpusu Polskiego. Po wojnie w Wielkiej Brytanii. Od 1984 profesor historii literatury polskiej na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie (od 1998 rektor). Wałaszewski działał także w prasie polonijnej: 1958-1959 redaktor miesięcznika "Życie", od 1968 redaktor naczelny tygodnika "Gazeta Niedzielna"; redaktor materiałów z polonijnych kongresów i sympozjów, był autorem licznych artykułów i książek, m.in. Marietta Martin, portret serdeczny (Londyn 1970).

Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, w latach 80 XX w. pełnił funkcję członka zarządu i przejściowo sekretarza generalnego Towarzystwa[1].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wybór członków Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, Polskie Towarzystwo Naukowe na Ojczyźnie s. 120. docplayer.pl. [dostęp 2016-11-04].
  2. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 98, Nr 6 z 15 grudnia 1989. 
  3. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 11, Nr 1 z 19 marca 1986. 

Bibliografia | edytuj kod

  • Zbigniew Andrzej Judycki, Polski Uniwersytet na Obczyźnie w Londynie. Słownik biograficzny pracowników naukowych, Londyn 2008, s. 100–101 (z fotografią)
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zdzisław Wałaszewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy