Zebibajt


Zettabajt w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Zebibajt) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zettabajt (skrót ZB), zebibajt (skrót ZiB) – jednostki używane w informatyce oznaczające odpowiednio tryliard (1021) bajtów i 270, czyli 10247 bajtów..

Zgodnie ze standardem IEC 60027-2 w systemie przedrostków dwójkowych (binarnych) obowiązują zależności[1]:

1 ZiB = 1024 EiB = 1024 · 1024 PiB = 1024 · 1024 · 1024 TiB = 1024 · 1024 · 1024 · 1024 GiB = 10245 MiB = 10246 kiB = 10247 B 

natomiast w systemie przedrostków dziesiętnych SI:

1 ZB = 1000 EB = 1000 · 1000 PB = 1000 · 1000 · 1000 TB = 1000 · 1000 · 1000 · 1000 GB = 10005 MB = 10006 kB = 10007 B 

Przykłady użycia | edytuj kod

  • GUID Partition Table (GPT) pozwala na zdefiniowanie dysku i partycji o maksymalnym rozmiarze 7,02 zettabajta lub 5,946 zebibajta, gdy używane są 512-bajtowe sektory[2].
  • ZFS pozwala zarządzać pamięcią masową o maksymalnym rozmiarze około 256 biliardów zettabajtów[3].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Of kibis and mebis (ang.).
  2. FAQ: Drive Partition Limits, UEFI Forum, 9 czerwca 2010 [dostęp 2019-01-31] [zarchiwizowane z adresu 2013-03-22]  (ang.).
  3. Oracle Solaris ZFS Administration Guide (ang.). Oracle Corporation. [dostęp 2019-01-31].
Na podstawie artykułu: "Zebibajt" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy