Zelandia (wyspa)


Na mapach: 55°30′N 11°45′E/55,500000 11,750000

Zelandia (wyspa) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zelandia (duń. Sjælland) – największa z 443 wysp Danii i 12. wyspa Europy. Zelandia położona jest między Fionią a szwedzką Skanią; z obiema połączona jest mostami poprzez cieśniny Wielki Bełt i Sund. Linia brzegowa silnie rozczłonkowana, liczne półwyspy, m.in. Ods Herred, Horns na północy, zatoki Sejerø, Roskilde Fjord, Ise Fjord na północy; Køge, Fakse na wschodzie oraz Vordingborska na zachodzie, mniejsze wyspy, takie jak Saltholm, Amager, Sejerø.

  • powierzchnia: 7031 km²
  • liczba mieszkańców: 2,288 mln[1]

Na Zelandii położona jest stolica Danii – Kopenhaga, miejsce akcji szekspirowskiego HamletaElsynor, oraz Roskilde, miasto znane z organizowanych corocznie dużych festiwali muzyki rockowej.

Uwaga: nazwa państwa Nowa Zelandia nie pochodzi od nazwy tej wyspy, a od regionu w Holandii. Natomiast nazwa samej wyspy odnosi się do dużej populacji fok (sæl) u jej wybrzeży.

Demografia | edytuj kod

  • Wykres liczby ludności Zelandii na przestrzeni ostatniego stulecia (w tys. osób)

źródło: Duński Urząd Statystyczny

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Statistikbanken, statistikbanken.dk [dostęp 2018-02-26] .
Kontrola autorytatywna (wyspa):
Na podstawie artykułu: "Zelandia (wyspa)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy