Zengidzi


Zengidzi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Największy zasięg dynastii Zengidów

Zengidzi, Zankidzi, arab. زنكيون (transkr. Zangiyūn) – dynastia pochodzenia tureckiego władająca północnym Irakiem i Syrią w latach 1127 - ok. 1220, założona przez Imada ad-Dina Zengię, atabega Mosulu i Aleppo. Po jego śmierci w 1146 roku państwo zostało podzielone między jego dwóch synów: Sajf ad-Din otrzymał Mosul, Nur ad-DinAleppo. Inna linia Zengidów opanowała ok. 1170 roku Sindżar. Zengidzi zasłynęli jako opiekunowie sztuki i rzemiosła, a panowanie Nur ad-Dina było okresem rozkwitu gospodarczego i kulturalnego Syrii.

Spis treści

Atabegowie i emirowie Mosulu | edytuj kod

Atabegowie i emirowie Aleppo | edytuj kod

Emirowie Damaszku | edytuj kod

Emirowie Sindżaru | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Nowa Encyklopedia Powszechna PWN, t. 6. S-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996.
Na podstawie artykułu: "Zengidzi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy