Zenon Łabędzki


Zenon Łabędzki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zenon Łabędzki (ur. 16 listopada 1927 w Gnieźnie, zm. 7 lutego 1986) – polski lekarz stomatolog, działacz społeczny, poseł na Sejm PRL VI kadencji (1972–1976).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył studia w Akademii Medycznej we Wrocławiu, specjalizując się w stomatologii. Pracował jako lekarz dentysta w powiecie zgorzeleckim, pełniąc od 1959 obowiązki kierownika Państwowego Zakładu Protetyki w Zgorzelcu. W latach 50. był również radnym Miejskiej Rady Narodowej w Węglińcu. Później zasiadał w Powiatowej Radzie Narodowej w Zgorzelcu, będąc członkiem jej prezydium. Był też radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu i w Jeleniej Górze.

W 1962 przystąpił do Stronnictwa Demokratycznego w Zgorzelcu, pełnił m.in. obowiązki przewodniczącego Powiatowego Komitetu. W 1972 wybrany w skład Sejmu VI kadencji w okręgu Jelenia Góra. Pracował w Komisjach Zdrowia i Kultury Fizycznej oraz Obrony Narodowej.

Był aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego.

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Profil na stronie Biblioteki Sejmowej

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zenon Łabędzki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy