Zenon Nosowicz


Zenon Nosowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zenon Wilhelm Nosowicz (ur. 5 lutego 1882, zm. 2 maja 1943) – podpułkownik łączności Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1920 roku był komendantem Szkoły Podchorążych Wojsk Łączności w Zegrzu[1]. 30 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w Korpusie Wojsk Łączności, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Szefostwie Służby Łączności Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego[2]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 1 Batalionie Zapasowym Telegraficznym[3].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów łączności, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 1 Pułk Łączności[4]. Do 1 lipca 1923 roku był „odkomenderowany” na kurs doszkolenia oficerów korpusu łączności. 8 czerwca 1923 roku został przeniesiony z 1 do 3 Pułku Łączności w Grudziądzu na stanowisko dowódcy pułku z pozostawieniem na kursie[5][6]. Od czerwca 1924 roku był dowódcą 2 Pułku Łączności w Jarosławiu[7][8][9]. W kwietniu 1929 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy 3 Grupy Łączności w Przemyślu[10]. Z dniem 31 marca 1930 roku został przeniesiony w stan spoczynku[11]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Jarosław. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X”[12].

Do 1939 był prezesem Koła Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich w Jarosławiu [13].

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się na Węgry, gdzie został internowany. Od 1940 przebywał w obozie w Egerze. Zmarł 2 maja 1943 w Győr po komplikacjach związanych z chorobą miażdżycową i tam został pochowany[14].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wiśniewski 1994 ↓, s. 121.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 11 sierpnia 1920 roku, s. 692 tu jako Zenon Wilhelm Nosowicz.
  3. Spis oficerów 1921 ↓, s. 359, 790 tu podano, że urodził się 21 stycznia 1882 roku.
  4. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 255 tu podano, że urodził się 30 stycznia 1882 roku.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 37 z 8 czerwca 1923 roku, s. 384.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 963, 967.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 57 z 21 czerwca 1924 roku, s. 335.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 877, 884.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 613, 620.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 117.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 3.
  12. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 353, 1045.
  13. Rocznik Ziem Wschodnich 1939, s. 213.
  14. Tadeusz Lachowicki-Czechowicz Dziennik egerski: zapiski komendanta obozu oficerów polskich na Węgrzech 1939-1944, wyd. Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2003, s. 234

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zenon Nosowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy