Zenon Piech


Zenon Piech w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zenon Piech (ur. 1954) – polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych, kierownik Zakładu Nauk Pomocniczych Historii IH UJ.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w Krakowie. Studiował historię na UJ od roku 1973. W czasie studiów prezes Koła Naukowego Historyków Studentów UJ. Promotorem jego pracy magisterskiej był Zbigniew Perzanowski. Doktorat w 1988, habilitacja w 2004. W pracy badawczej skupia się m.in. na zagadnieniach sfragistyki, epigrafiki i archeologii prawnej. Po upadku komunizmu był jednym z prekursorów odnowy Polskiego Towarzystwa Heraldycznego i założycielem jego krakowskiego oddziału. Wraz z Wojciechem Drelicharzem i Barbarą Widłak jest autorem licznych obowiązujących obecnie herbów małopolskich jednostek samorządowych, w tym m.in. herbów województwa małopolskiego i Krakowa.

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Święty Stanisław szafarzem korony Królestwa Polskiego. Ze studiów nad średniowieczną sfragistyką miasta Krakowa, „Rocznik Krakowski” 57, Kraków 1991.
  • Ikonografia pieczęci Piastów, Kraków 1993.
  • Monety, pieczęcie i herby w systemie symboli władzy Jagiellonów, Warszawa 2003.
  • Dawne i nowe herby Małopolski, Kraków 2004 (wspólnie z W. Drelicharzem).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zenon Piech" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy