Zerwikaptur (miecz)


Longinus Podbipięta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Zerwikaptur (miecz)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Śmierć Podbipięty

Longinus Podbipięta herbu Zerwikaptur (ur. ok. 1603, zm. 1649) – bohater Ogniem i mieczem Henryka Sienkiewicza. Pochodził ze wsi Myszykiszki.

W chwili rozpoczęcia powieści, czyli w 1647, miał około 45 lat.

Nosił pod pachą olbrzymi miecz krzyżacki, nazywany Zerwikapturem, który otrzymał po przodku Stowejce. W bitwie pod Grunwaldem przodek ten miał ściąć za jednym zamachem głowy trzech rycerzy noszących na tarczach kozie łby. W nagrodę owe łby dano mu do jego herbu, który nazwano Zerwikapturem (w rzeczywistości herb ten istniał już przed bitwą grunwaldzką; Bartosz Paprocki w swych Herbach rycerstwa polskiego wspomina Drogosława herbu Zerwikaptur, założyciela wsi Koziegłowy w 1106). Longinus jest wysoki i chudy, jego twarz ma melancholijny i sympatyczny wygląd. Jest on ostatnim męskim potomkiem rodu Podbipiętów, posiadającym fortunę na Litwie, skąd pochodzi. Jest człowiekiem głęboko religijnym.

Jego udział w powieści zaczyna się w karczmie w Czehryniu. Tam poznaje go Jan Skrzetuski, namiestnik chorągwi husarskiej księcia Jeremiego Wiśniowieckiego, który zabiera go do Łubniów, gdzie Podbipięta poznaje miłość swego życia, Anusię Borzobohatą-Krasieńską.

Nie może się z nią ożenić, ponieważ ślubował zachować czystość, dopóki nie zetnie trzech głów za jednym zamachem. Bierze udział w bitwie pod Konstantynowem, w oblężeniach Zamościa i Zbaraża. W ostatnim z wymienionych oblężeń ścina trzy głowy. Jako pierwszy ofiarowuje przekraść się ze Zbaraża do króla Jana Kazimierza Wazy. Ginie jednak podczas tego przedsięwzięcia. Zostaje pochowany w Zbarażu.

Według jednej z teorii prototypem Podbipięty miał być słynący z nadzwyczajnej siły szlachcic kresowy Spirydion Ostaszewski[1].

W filmie | edytuj kod

W filmowej adaptacji reżyserii Jerzego Hoffmana w jego rolę wcielił się Wiktor Zborowski. We wcześniejszej włoskiej ekranizacji Ogniem i mieczem z 1962 r. grał go Bruno Nessi.

W muzyce | edytuj kod

Utwór Pan Podbipięta śpiewany przez Jacka Kaczmarskiego traktuje o tej postaci.

Przypisy | edytuj kod

  1. Kazimierz Ciałowicz, Pierwowzór Longinusa, w: Prosto z mostu: tygodnik literacko-artystyczny, nr 18 (72) z 3 maja 1936.
Na podstawie artykułu: "Zerwikaptur (miecz)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy