Zespół Mauriaca


Zespół Mauriaca w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zespół Mauriaca – zespół objawów spowodowany skrajną postacią niewyrównania cukrzycy typu 1 u dzieci (wynika z przewlekłego niedoinsulinowania), polegający na upośledzeniu wzrastania i organomegalii (spleno- i hepatomegalii)[1]. W związku z postępem w diagnostyce i leczeniu cukrzycy zespół ten obecnie jest znacznie rzadziej notowany. Zespół opisał Leonard Pierre Mauriac[2].

Objawy | edytuj kod

  • niedobór wzrostu
  • zaburzenia dojrzewania płciowego
  • hepatomegalia – tzw. wątroba akordeonowa
  • splenomegalia
  • otyłość.

Przypisy | edytuj kod

  1. Walenty Hartwig (red.): Endokrynologia kliniczna, tom I. Wyd. Wyd. II. Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Lekarskich, 1978.
  2. Susan L. Bartolucci, Thomas Lathrop Stedman, Pat Forbis: Stedman's medical eponyms. Baltimore, Md.: Lippincott Williams Wilkins, 2005, s. 462. ISBN 0-7817-5443-7.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Zespół Mauriaca" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy