Zespół Rothmanna-Makaia


Zespół Rothmanna-Makaia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zespół Rothmanna-Makaia (łac. syndroma Rothmann-Makai, lipogranulomatosis subcutanea, ang. Rothmann-Makai syndrome) – choroba zapalna tkanki podskórnej. Uważana jest często za bezgorączkową odmianę zapalenia tkanki podskórnej typu Webera-Christiana. Choroba objawia się jako zapalenie tkanki podskórnej, najczęściej podudzi, zmiany są ograniczone i niekiedy ulegają rozpadowi. Nie występują objawy ogólne i nie stwierdza się zajęcia narządów wewnętrznych. Przebieg jest przewlekły. W leczeniu stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne lub glikokortykosteroidy, ogólnie i miejscowo.

Eponim upamiętnia dwóch klinicystów zajmujących się tą chorobą: Maxa Rothmanna, niemieckiego neurologa[1], i Endre Makaia, węgierskiego chirurga[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Rothmann M. Ueber Entzündung und Atrophie des subcutanen Fettgewebes. „Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie und für klinische Medicin”. 136, s. 159-69, 1894. 
  2. Makai E. Über Lipogranulomatosis subcutanea. „Klinische Wochenschrift”. 7, s. 2343-6, 1928. 

Bibliografia | edytuj kod

  • Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski, Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, PZWL 2005, ​ISBN 83-200-3367-5​.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Zespół Rothmanna-Makaia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy