Zespół przyrodniczo-krajobrazowy


Zespół przyrodniczo-krajobrazowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zespół przyrodniczo-krajobrazowy Wydmy Międzyborowskie, Międzyborów

Zespół przyrodniczo-krajobrazowy – forma ochrony przyrody w Polsce. Bieżąca ustawa o ochronie przyrody definiuje je jako „fragmenty krajobrazu naturalnego i kulturowego zasługujące na ochronę ze względu na ich walory widokowe i estetyczne”[1].

Zespół przyrodniczo-krajobrazowy wyznacza się w celu ochrony wyjątkowo cennych fragmentów krajobrazu naturalnego i kulturowego, dla zachowania jego wartości przyrodniczych, kulturowych i estetycznych. Działalność na terenach objętych tą formą ochrony uwarunkowana jest opracowaniem dla nich planu zagospodarowania przestrzennego, który uwzględni postulaty przyrodników i historyków[2].

Według danych z 31 grudnia 2018 roku liczba zespołów przyrodniczo-krajobrazowych w Polsce wynosiła 331, które zajmowały powierzchnię 118 911,1 ha[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 2020 r. poz. 55.
  2. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Trzebiatów – 7.5 Cele i kierunki ochrony i kształtowania środowiska przyrodniczego (s. 65).
  3. GUS, Ochrona środowiska 2019, „{{{czasopismo}}}”, Wiesława Domańska, Warszawa: Zakład Wydawnictw Statystycznych, 29 listopada 2019, 125, tab. 4, ISSN 0867-3217 [dostęp 2019-11-30]  (pol. • ang.).czasopismo
  4. GUS Ochrona środowiska 2005-2019 (zakładka archiwum), red. Dariusz Bochenek. ISSN 0867-3217. [dostęp 2019-11-30].
Na podstawie artykułu: "Zespół przyrodniczo-krajobrazowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy