Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego


Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 12 wrz 2020. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego – katolickie zgromadzenie żeńskie, potocznie nazywane siostry sercanki.

Klasztor sióstr sercanek w Krakowie Siostra sercanka

Misjonarze Oblaci M.N., Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej (OMI)zgromadzenie zakonne założone 25 stycznia 1816 roku przez późniejszego biskupa Marsylii św. Eugeniusza de Mazenoda, a zatwierdzone w 17 lutego 1826 roku przez papieża Leona XII. Obecnie generałem zgromadzenia jest O. Louis Lougen OMI pochodzący z USA[1].

Zgromadzenie powstało 15 kwietnia 1894 w Krakowie. Jego założycielem jest św. Józef Sebastian Pelczar, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, biskup przemyski, a współzałożycielką i pierwszą przełożoną generalną bł. Klara Ludwika Szczęsna. Zatwierdzenie Zgromadzenia przez Stolicę Apostolską nastąpiło w 1912 r., a ostateczne zatwierdzenie konstytucji w 1923 r.

Zgromadzenie szybko się rozwijało. W 1896 i 1900 wzniesiono klasztor i Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa przy ul. Garncarskiej. Powstawały też domy w innych miastach Galicji: we Lwowie, Zakopanem, Przemyślu, Korczynie oraz poza jej granicami– we Francji. Siostry zajmowały się głównie działalnością dydaktyczno-wychowawczą i charytatywną: prowadziły schroniska dla dziewcząt pracujących, ochronki, sierocińce, szkoły, pracowały w szpitalach i zakładach opieki społecznej.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. biografia (ang.). [dostęp 10 września 2013].
Na podstawie artykułu: "Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy