Zhang’an Guanding


Zhang’an Guanding w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zhang’an Guanding (chiń. 章安灌頂; pinyin Zhāng’ān Guàndǐng; 561-632) – chiński mnich buddyjski, piąty (lub drugi) patriarcha szkoły tiantai.

Życiorys | edytuj kod

Mając lat 27, czyli w roku 587, spotkał 50-letniego Zhiyi, który wykładał Sutrę Lotosu w Jinling (dzisiejszym Nankinie) i został jego uczniem. Prawdopodobnie wykłady odbywały się w klasztorze Guangzhe, gdyż wiadomo, iż Zhiyi po jedenastoletnim odosobnieniu na górze Tiantai udał się do Jinling i zamieszkał w tym właśnie klasztorze.

W roku 588 armia dynastii Sui podbiła cały ten region i zdobyła Jinling, więc zarówno mistrz jak i jego uczeń musieli uciekać z miasta rozdzieliwszy się. Guanding odnalazł swego nauczyciela na górze Lu i towarzyszył mu do Jingzhou, w którym zapisał wykłady nauczyciela, wydane później jako Głębokie znaczenie 'Sutry Lotosu' i Wielka koncentracja i wgląd (wykłady odbyły się w 593 roku w klasztorze Yuquan w Jingzhou)[1].

Mając 69 lat opracował i wydał jedno z trzech głównych dzieł Zhiyi - Słowa i zdania 'Sutry Lotosu' , oparte na wykładach nauczyciela z 587 roku.

Przypisy | edytuj kod

  1. Daisaku Ikeda. The Flower of Chinese Buddhism. Str. 115

Bibliografia | edytuj kod

  • Daisaku Ikeda. The Flower of Chinese Budddhism. Weatherhill, Nowy Jork, 1997. Str. 205 ISBN 0-8348-0393-3
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zhang’an Guanding" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy