Zjednoczenie Emigracji Polskiej (1837-1846)


Zjednoczenie Emigracji Polskiej (1837–1846) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Zjednoczenie Emigracji Polskiej (1837-1846)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zjednoczenie Emigracji Polskiej – organizacja emigracyjna powstała podczas Wielkiej Emigracji w 1838 i działająca do 1846. W jej skład weszła większość działaczy Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, a także ci którym TDP wydawało się zbyt radykalne. Popierał ją Joachim Lelewel.

Organizacja zakładała odbudowę Polski w drodze zbrojnego powstania, uwłaszczenie chłopów oraz, że przyszła Polska ma być państwem demokratycznym w granicach przedrozbiorowych. Spory personalne osłabiały działalność.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zjednoczenie Emigracji Polskiej (1837-1846)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy