Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii


Na mapach: 51,507222°N 0,127500°W/51,507222 -0,127500

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii (ang. United Kingdom of Great Britain and Ireland) – historyczne państwo utworzone 1 stycznia 1801, poprzez połączenie Królestwa Wielkiej Brytanii (które samo powstało z połączenia Królestwa Szkocji i Królestwa Anglii w 1707) i Królestwa Irlandii (Akt Unii z 1800). Przestało istnieć 6 grudnia 1922, kiedy to na skutek angielsko-irlandzkiego traktatu utworzone zostało Wolne Państwo Irlandzkie. Współcześnie sukcesorami tego państwa są Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Irlandia.

Władcy | edytuj kod

Chociaż Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii oficjalnie przestało istnieć w 1922, monarchowie brytyjscy w dalszym ciągu używali tytułu Króla lub Królowej Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, aż do 1927. Wtedy to, pod wpływem królewskiego i parlamentarnego aktu w sprawie tytułów królewskich (Royal and Parliamentary Titles Act 1927), zostały ustanowione nowe tytuły dla brytyjskich monarchów, którzy panowali teraz jako Królowie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w Wielkiej Brytanii, oraz Królowie Irlandii w Irlandii.

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (państwo niepodległe):
Na podstawie artykułu: "Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy