Zlatan Ibrahimović


Zlatan Ibrahimović w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zlatan Ibrahimović (wym. ['zlatan ibra'xi:mɔʋitɕ; ur. 3 października 1981 w Malmö) – szwedzki piłkarz pochodzenia bośniackiego i chorwackiego występujący na pozycji napastnika w amerykańskim klubie Los Angeles Galaxy. W latach 2001–2016 reprezentant Szwecji. Uczestnik mistrzostw świata 2002, 2006, mistrzostw Europy 2004, 2008, 2012, 2016.

Spis treści

Kariera klubowa | edytuj kod

Ibrahimović w Interze podający piłkę do Mario Balotellego.

Ibrahimović jest wychowankiem klubu Malmö FF, w którym debiutował w szwedzkiej ekstraklasie w 1999. W 2001, za 10,8 mln euro przeszedł do Ajaxu Amsterdam, z którym dwukrotnie zdobył mistrzostwo Holandii, a także Puchar Holandii i Superpuchar Holandii[potrzebny przypis].

Od 31 sierpnia 2004 grał w Serie A w Juventusie, który zapłacił za jego transfer 19 mln euro. W debiutanckim sezonie był najlepszym piłkarzem Juventusu, w 2004 w rankingu FIFA został wybrany ósmym piłkarzem na świecie. Sezon 2005/2006 był już znacznie mniej udany dla Ibrahimovicia niż poprzedni. Grał wprawdzie bardzo dobrze, jednak strzelił „tylko” 14 bramek. Mimo to ówczesny trener Juventusu, Fabio Capello, wciąż stawiał na niego, często kosztem Alessandro Del Piero, podstawowego zawodnika Juventusu. Kiedy Juventus został zdegradowany do Serie B (włoska druga liga) Ibrahimović postanowił, że opuści Delle Alpi[potrzebny przypis].

10 sierpnia 2006 roku przeszedł z Juventusu do Interu Mediolan za kwotę ok. 32 mln euro. Trzy razy z rzędu zdobył z nim mistrzostwo Włoch, w sezonach 2006/2007, 2007/2008 i 2008/2009. W ostatnim z nich strzelając 25 goli Szwed został królem strzelców Serie A[potrzebny przypis].

27 lipca 2009 roku podpisał kontrakt z FC Barceloną, a Inter otrzymał za niego 45 mln euro oraz Samuela Eto’o[potrzebny przypis].

28 sierpnia 2010 AC Milan poinformował, że Ibrahimović zostanie wypożyczony na sezon 2010/2011 do tego klubu z przymusem wykupu za 24 miliony euro. Po przejściu testów medycznych zawodnik 29 sierpnia podpisał kontrakt. W sezonie 2011/2012 został królem strzelców Serie A z 28 bramkami[potrzebny przypis].

W lipcu 2012 roku Zlatan Ibrahimović podpisał kontrakt z Paris Saint-Germain, które zapłaciło za szwedzkiego napastnika 23 mln euro. Od tego czasu Ibrahimović zarabiał 13 mln euro rocznie, stając się dzięki temu najlepiej zarabiającym piłkarzem we Francji. Swojego pierwszego gola w barwach drużyny z Paryża zdobył w 64. minucie, a potem 90. minucie z rzutu karnego w ligowym spotkaniu z FC Lorient (2:2). W swoich występach strzelił od 1 grudnia 2012 roku 113 bramek w 122 meczach. Przyczynił się w znacznym stopniu do awansu w Champions League z fazy grupowej asystując przy 5 bramkach i strzelając 2 bramki[potrzebny przypis].

Ibrahimović rozdający autografy kibicom Barcelony.

1 lipca 2016 roku został zawodnikiem Manchesteru United. Oficjalnie w klubie zadebiutował 7 sierpnia 2016 roku w wygranym 2:1 meczu o Tarczę Wspólnoty przeciwko Leicester City. Szwed rozegrał wówczas całe spotkanie, strzelił bramkę na 2:1 i wygrał pierwsze trofeum w nowym klubie[2]. 14 sierpnia 2016, podczas wygranego 3:1 meczu z Bournemouth zadebiutował w Premier League, zdobywając jednocześnie swojego pierwszego gola[3].

1 lipca 2017 roku, wygasł jego kontrakt z Manchesterem United[4], natomiast 24 sierpnia 2017 podpisał nowy, roczny kontrakt z tym klubem[5]. 22 marca 2018 klub poinformował, że umowa Ibrahimovicia została rozwiązana ze skutkiem natychmiastowym, za porozumieniem stron[6].

23 marca 2018 został oficjalnie zaprezentowany jako zawodnik Los Angeles Galaxy[7].

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

W reprezentacji debiutował 31 stycznia 2001 roku w Växjö w meczu z reprezentacją Wysp Owczych. Dotychczas uczestniczył w mistrzostwach świata w 2002 i 2006 oraz w mistrzostwach Europy w 2004, 2008, 2012 i 2016. Z dniem 9 listopada 2009 roku podjął decyzję o tymczasowym zawieszeniu reprezentacyjnej kariery do czasu eliminacji mistrzostw Europy, spowodowanej brakiem awansu reprezentacji Szwecji na mistrzostwa świata w 2010. 15 lipca 2010 postanowił wrócić do reprezentacji. Reprezentował Szwecję na mistrzostwach Europy w piłce nożnej w 2012. Tam został wybrany do drużyny mistrzostw Euro 2012 jako jedyny napastnik, który nie awansował z fazy grupowej. 4 lata później na Euro 2016 piłkarz po odpadnięciu jego reprezentacji w fazie grupowej postanowił zakończyć karierę reprezentacyjną[8].

Życie prywatne | edytuj kod

Ibrahimović jest potomkiem bośniackich emigrantów, którzy osiedlili się w Szwecji. Jego ojciec – Šefik (ur. 23 sierpnia 1951) pochodzi z Bośni i Hercegowiny, matka – Jurka (ur. 16 kwietnia 1951) z Chorwacji. Ibrahimović ma trójkę rodzeństwa: siostrę Sanelę (ur. 7 lipca 1979), oraz braci Sapka (ur. 30 kwietnia 1973) i Aleksandra (ur. 10 lipca 1986)[potrzebny przypis].

W wieku 17 lat zdobył czarny pas w taekwondo w klubie Enighet Malmö Taekwondo[9]. Mówi w języku szwedzkim, angielskim, włoskim, serbsko-chorwackim i słabo po holendersku[10].

Jest związany z Heleną Seger (uznana modelka w Elle i była dyrektor linii lotniczych), ma z nią dwóch synów: Maksymiliana (ur. 22 września 2006) i Vincenta (ur. 6 marca 2008)[potrzebny przypis].

W listopadzie 2011 ukazała się autobiografia piłkarza pt. Ja, Ibra[11] (org. „Jag är Zlatan”), która wzbudziła wiele kontrowersji, a szczególnie zamieszczone w niej wyznania Ibrahimovicia dotyczące jego pobytu w Barcelonie i konfliktu ze szkoleniowcem katalońskiej drużyny – Pepem Guardiolą[12].

Statystyki | edytuj kod

Klubowe | edytuj kod

: (aktualne na dzień 26 czerwca 2019)[potrzebny przypis]

1 Wliczając Superpuchar Holandii, Superpuchar Włoch, Superpuchar Hiszpanii, Puchar Francji, Puchar Ligi Francuskiej, Superpuchar Francji, Tarcza Wspólnoty, Puchar Anglii i Puchar Ligi Angielskiej.

Gole w reprezentacji | edytuj kod

Ostatnia aktualizacja: 26 czerwca 2019

Osiągnięcia | edytuj kod

Ibrahimović w reprezentacji Szwecji podczas Euro 2012. Ibrahimović w Milanie, 2010 rok.

Reprezentacja Szwecji:

AFC Ajax:

Juventus F.C.:

Inter Mediolan:

FC Barcelona:

AC Milan:

Paris Saint-Germain:

Manchester United:

Nagrody indywidualne:

Przypisy | edytuj kod

  1. Profil zawodnika na stronie klubu FC Barcelona (ang.). [dostęp 5 marca 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-11)].
  2. Grupa WirtualnaG.W. Polska Grupa WirtualnaG.W., Tarcza Wspólnoty dla Man Utd! Mourinho już ma trofeum, a „Ibra” pierwszego gola – WP SportoweFakty, 7 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-15]  (pol.).
  3. Grupa WirtualnaG.W. Polska Grupa WirtualnaG.W., Rewelacyjny Zlatan Ibrahimović – kolejny gol w debiucie – WP SportoweFakty, 14 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-15]  (pol.).
  4. Premier League free agents: John Terry, Zlatan Ibrahimovic, Jesus Navas and more (ang.). skysports.com. [dostęp 23 sierpnia 2017].
  5. Zlatan to wear no. 10 shirt (ang.). manutd.com. [dostęp 24 sierpnia 2017].
  6. Zlatan Ibrahimovic leaves Manchester United - Official Manchester United Website, manutd.com [dostęp 2018-03-23]  (ang.).
  7. Wirtualna PolskaW.P. Media Wirtualna PolskaW.P., Oficjalnie: Zlatan Ibrahimović podpisał kontrakt z Los Angeles Galaxy - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 23 marca 2018 [dostęp 2018-03-23]  (pol.).
  8. Euro 2016. Zlatan Ibrahimović kończy karierę reprezentacyjną i... Świetna reklama!, Sport.pl [dostęp 2019-06-03]  (pol.).
  9. Ibra: “I’ll become an even better player” (ang.). [dostęp 11 sierpnia 2010].
  10. Johan Orrenius: Zlatan Ibrahimovic: „Jag saknar Sverige” (szw.). expressen.se, 2009-03-08. [dostęp 2015-10-12].
  11. Zlatan Ibrahimović, David Lagercrantz, Ja, Ibra, tł. Barbara Bardadyn, Wydawnictwo Sine Qua Non, Kraków 2012, ISBN 978-83-63248-10-9.
  12. Ibrahimovic do Guardioli: „Nie masz jaj!”, fcbarca.com, 3 listopada 2011 [dostęp: 11 września 2015].
  13. Man Utd 3-2 Southampton: Zlatan Ibrahimovic the star as United win EFL Cup, „Sky Sports” [dostęp 2017-02-26]  (ang.).
  14. SERIE A. Przegladsportowy.pl

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zlatan Ibrahimović" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy