Zofia Czartoryska z Sieniawskich


Zofia Czartoryska z Sieniawskich w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maria Zofia z Sieniawskich I voto Denhoffowa, II voto Czartoryska (ur. 15 kwietnia 1699, zm. 21 maja 1771 w Warszawie) – księżna.

Życiorys | edytuj kod

Córka Adama Sieniawskiego i Elżbiety z Lubomirskich. Do chrztu była trzymana przez cara Piotra I Wielkiego, króla Augusta II Mocnego oraz księcia Franciszka II Rakoczego w obecności 15 tys. żołnierzy, co świadczyć może o wpływach jej rodziców.

Pierwszym mężem Zofii był Stanisław Denhoffhetman polny litewski, który zmarł w 1728 r., zaledwie cztery lata po ślubie. Młoda wdowa znajdowała się w posiadaniu wielu dóbr ruskich, a także rezydencji w Sieniawie, Puławach, Wilanowie i Brzeżanach – była zatem jedną z najlepszych partii w Rzeczypospolitej. Jedna z jej rezydencji, odziedziczony po zmarłej w 1729 r. matce Wilanów, przypadł do tego stopnia do gustu Augustowi II, że wymusił oddanie go w 1730 r. w dożywotnią dzierżawę.

W 1731 r. Zofia została żoną księcia Augusta Aleksandra Czartoryskiegogenerała majora wojsk koronnych i wojewody ruskiego, twórcy potęgi Familii. Do wniesionych przez Zofię do małżeństwa dóbr, w 1733 r. dołączył Wilanów (po śmierci króla Augusta II), który do 1799 r. był własnością jej córki – Izabeli. Oprócz Izabeli dziećmi Zofii byli: Adam Kazimierz i zmarły w dzieciństwie Stanisław.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zofia Czartoryska z Sieniawskich" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy